Islam is a religion of terror

Islam is a religion of terror
دین وحشت

۱۳۹۲ دی ۱۵, یکشنبه

نوکر رهبر یا رئیس جمهور مردم

(نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1392 از وبلاگ قبلی مسدود شده http://kouroshmasoumifar.blogfa.com/)

دقت کرده اید که هر وقت انتخابات ایران برپاست مسئولان تبلیغاتی خامنه ای به همچون وزیر تبلیغات هیتلر با پخش آهنگهای حماسی و ملی، چطور بار دیگر مردم بیسواد سیاسی را به هیجان  آورده و  آنها را که تا روز قبل از انتخابات به دنبال زندگی شون سگ دو میزدند؛ به پای صندوق رای می کشانند؟ همگی می دانید که با این شدت  تایید طلبی و استبداد فرعون وار خامنه ای، هرگز وهرگز نماینده ی منتخب مردم از صندوق بیرون نخواهد آمد.  یاد دوستی بخیر که می گفت: باور کن این آخوندها، بهترین کسانی هستند که برسر این گروه ازملت حاکمند. بخصوص آنانی که سینه هایشان رو میدهند جلو و برای اینکه وجدان درد نداشته باشند با تفاخر می گویند : « مـا اهـل سـیاسـت نیسـتیم. » این بیسوادان سیاسی، همچون آدمهای کور و کری هستند که نه تنها درک سیاسی ندارند بلکه نمی دانند همه ی زندگی شان از هزینه های عادی زندگی مثل نان و آب و مسکن و دارو گرفته تا امنیت و فحشا و کودکان خیابانی و اعتیاد و غیره، از طریق «سیاست» شکل می گیرد و همین رای های آنهاست که صاحبان قدرت را بر سرشان مسلط می کند تا همچنان به فکر یغما کردن سرمایه های ملی و قدرت و شهرت طلبی شان باشند و بس.

فقط کافیه دقت کنید که از زمانی که این رژیم استبدادی بر سرکار آمده، کدام یک از رئیس جمهورانش بجز اینکه نوکر رهبر باشند؛ برگزیده و رئیس جمهور و در خدمت همه ی مردم بوده اند؟ نهایت امر و زمانی هم که هرکدام از رئیس جمهورها هم مثل بنی صدر یا خاتمی خواسته اند خودی نشان بدهند و مثلن در مقابل استبداد رهبر بیاستند؛ چه ها که بر سر همین ملت نیامده. دوستان عزیز خواهش می کنم چشم و گوشتان را باز کنید و اگه خفقان همیشه حاکم بر ایران و اوضاع بد امروزی را نمی بینید سری به فیلم ها و هزاران سند بازداشت و شکنجه و اعدام زندانیان هر دوره بزنید. شاید که یادتان بیاید همه ی این بالا و پایین شدنهای بین رهبر ومثلن بالاترین مقام برگزیده ی مردم/ رئیس جمهور چیزی نیست جز یک بازی زرگری که همیشه هم به نفع رهبر و ولی فقیه تمام شده و میشود. همانگونه که خاتمی بعد از هشت سال اعتراف کرد که دولت او هر نـــُه روز یک بحران داشته و بجای اداره ی کشور فقط نقش تدارکات چی را داشتند.
                                            



بعضی ها فکر می کنند که سیاه نمایی می کنم و چشمم رو بر روی ( دست آوردهای!!) این آقایون بسته یا می بندم ولی عزیزانم: فراموش نکنید که این قوم به اصطلاح اسلامی و صد البته غیر ایرانی، قرار بود که درخدمت مردم باشند و دنیای مستضعفان را به بهشت تبدیل کنند و با کمترین خطا، در راستای خواست مردم گام بردارند.
سوالم اینه که آیا بعد از سی و چند سال، کدامین نشانه را از آزادیهای سیاسی و اجتماعی می بینید؟ آن هم پیشکش، از نظر اقتصادی و فرهنگی چطور؟ آموزش و پرورش و امور رفاهی چطور؟ تفریح و گردشگری و احترام به تاریخ و شان ایرانی چطور؟

اگر چه همیشه ی دوران ملتی فراموشکار بوده ایم؛ دست کم چهل سال گذشته را به یاد آوریم، آیا همه بلاهایی که برسر این مردم آمده شایسته ی آنهاست؟ آیا بی درایتی رفسنجانی و قدرت گیری مافیای سپاه و اختلاس 123 میلیاردی و قتل های زنجیره ای، شان تمدن ایرانیست؟ آیا اگر خاتمی نیامده بود طومار این رژیم برچیده نشده بود و اینطور افکار دنیا فریب می خورد تا برای چند سال چهره ی زشت این رژیم با تئوری گفتگوی تمدنها بصورت بزک کرده به مردم ایران و دنیا تلقین بشود؟ آیا همین حقه ی آزادیهای سیاسی زمان خاتمی نبود که نتیجه اش روی کار آمدن کسی مثل احمدی نژاد شد؟
                بیایید این بار بین بد و بدتر انتخاب نکنیم.
     مشکل ما اصل ولایت فقیه است. مشکل اصلا خود اسلام است

انتخابات کفتار ها

(نوشته شده در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1392 از وبلاگ قبلی مسدود شده http://kouroshmasoumifar.blogfa.com/)


در این روزها به انتخابات ریاست جمهوری نزدیک میشویم.این درحالی است
که تضادهای درون هیئت حاکمه هرروز شدت بیشتری میگیرد و شاهد جنگ شدیدتر
کفتارها هستیم.در حقیقت،اختلاف اینها بر سرحق مردم و یا منافع ایران نیست بلکه اختلاف این زالو صفتان بر سر چگونگی تقسیم غنائمی است که از غارت منابع ملی بدست آمده است.حجم این غارت را میتوان از اختلاس های نجومی که گاهی لو می رود حدس زد.باندهای مافیایی هیئت حاکمه چنان بر سر تقسیم این غنائم باهم به جنگ و جدال مشغول هستنند که ناظران را به این اشتباه می اندازد که ممکن است به زودی
دراثراین اختلافات، حکومت جمهوری اسلامی متلاشی شود. ولی روی دیگر سکه این است که آ نها در عین اختلاف، باهم وحدت منافع نیز دارند. و آن حفظ نظام است.در طول تاریخ نکبتبار سی و چهار ساله جمهوری اسلامی ، هموارهاین باندهای مافیایی بوده اند که با خشونت تمام حکومت کرده اند و رقبای خودشان را بی رحمانه سرکوب نموده اند. از اعدام قطب زاده تا واجبی خوردن سعیدامامی و حصر نخست وزیر دوران قتل عام زندانیان سیاسی. و با وجود این جنگ وجدالهای داخلی حاکمیت ، همچنان در سرکوب مردم مخالف رژیم با هم متحد و موفق بوده اند
.
                                          

مردم ایران، بدون داشتن تشکیلات منسجم و سراسری، مبارزاتشان محکوم به شکست
خواهد بود. همانطور که دراعتراضات سال88 نتوانستند به طور چشمگیری در مبارزات شرکت کنند و پیروز شوند. اگر چه جنبشهای اعتراضی به طور کل کم رنگ شده است، ولی همواره جای آلترناتیو دراین جنبش ها به عنوان یک کمبود هرچه زمان می گذرد خود را بیشترنشان می دهد.
اکنون با وجود و فعالیت شورای ملی ، گامی بزرگ به سوی آزادی ایران برداشته ایم و امیدوارم با گسترش جنبش های اعتراضی ومدنی وبا پشتیبانی شورای ملی به پیروزی
کامل یعنی برچیده شدن کل نظام اسلامی برسیم.

شریعت اسلامی 18+


(نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1392 از وبلاگ قبلی مسدود شده http://kouroshmasoumifar.blogfa.com/ )

حرام کردن ماریه بر خود


                                  



از جمله حوادثی که در باب زن و پیغمبر باید آورد (زیرا در آن زمان سر و صدایی به راه انداخت و باعث نزول آیاتی چند گردید) حرام کردن پیغمبر ماریه قبطیه را برخود بوده .

یعنی پیغمبر ماریه را بر خود حرام کرد و آن حادثه از این قرار است: ماریه روزی نزد پیغمبر آمد .آن روز پیغمبر در خانه حفصه بود و حفصه در خانه نبود حضرت همانجا با ماریه همبستر شد و در این اثنا حفصه سر رسید و داد و بیداد راه انداخت که چرا حضرت با کنیز خود در خانه و در بستر او خوابیده است. پیغمبر برای تسکین خاطر حفصه و آرام کردن وی ماریه را بر خود حرام کرد. لابد پس از رفع بحران یا به واسطه علاقه ای که به ماریه داشته و یا به واسطه این که ماریه از تحریم خود بر پیغمبر ناراحت شده و بازخواست کرده بود، حضرت از حرام کردن ماریه بر خویشتن عدول کرد و برای تبرئه و تزکیه وی، آیه های اول تا پنجم سوره تحریم نازل شده است:

« یا اَیَّهَا النَّبِی لِمَ تُحَرَّمُ ما اَحَلَّ اللهُ لَکَ تَبتَغی مَرضاتَ اَزواجِکَ وَاللهُ غَفُورُ رَحیُم »

یعنی : ای پیامبر چرا چیزی را که خدا حلال کرده است برای رضایت زنان خود بر خویشتن حرام می کنی؟ خداوند تو را بر این تحریم (کار بیجا) می بخشد. در آیه بعد راه غفران و چشم پوشی از تحریم امری که خداوند حلال کرده است، معین شده و آن دادن کفّاره است، که در سوره مائده وجوب کفّاره آمده است و از این رو مقاتل «قد فرض الله لکم تحلة ایمانکم» مانند آزادکردن بنده والله غفور رحیم و حسن می گوید :

به دلیل آخر آیه که پیغمبر کفّاره داد و بنده ای را آزاد کرد می گوید خداوند او را بخشیده است. آیه سوم که دنباله همین قضیه است، شخص را به شگفت می اندازد که یک امر شخصی و خانوادگی و مربوط به گفتگوی زن و شوهر در قرآن مطرح می شود:



وَ اِذاَ سَرَّ النَّبِیُّ اِلی بَعضِ اَزواجِهِ حَدیثاً فَلَمّا نَبَّأت بِهِ وَ اَظهَرَهُ اللهُ عَلَیهِ عَ رَّفَ بَعضَهُ وَ اَعرَصَ عَن بَعضٍ فَلَمّا نَبَّاها بِهِ قالَت مَن اَنبَاکَ هذا قالَ نَبَّانِی العَلیمُ الخَبیرُ

یعنی:

پیغمبر به یکی از زنان (حفصه) رازی را گفت (تحریم ماریه بر خود) و به او گفت آن راز را به کسی نگوید اما چون آن راز را به دیگری (عایشه) گفت و خداوند او را (یعنی پیغمبر را) از آن آگاه ساخت و پیغمبر بخشی از آنها را به حفصه گفت و از گفتن قسمتی خودداری کرد . حفصه به گمان اینکه عایشه به پیغمبر گفته است پرسید: کی تو را با خبر ساخت؟ پیغمبر گفت: آنکه بر همه اسرار دانا و آگاه است. آیا ذکر این مطالب خصوصی در قرآن که شریعت ابدی و دستور قطعی برای کافّه (کلیّه، تمامی) نوع انسانی است شگفت آور نیست؟

و از آن شگفت انگیزتر شرح و بسط مفسران است ... آیا این بگومگوهای زنانگی که هر روزه هزار مانند در هرگوشه جهان دارد،امریست که در متن قرآن آید و مفسران خداوند بزرگ و آفریننده کائنات را تاحدّ خبرچینی تنزل دهند که گفته حفصه را به عایشه بازگو کند؟ در هر صورت، سه آیه نخستین سوره تحریم در باب این حادثه عادّی و نقار (اختلاف و مشاجره) زن و شوهر است . (آیه ٤ و ٥) تهدید عایشه و حفصه است که اگر در صورت ادامه این وضع و تعقیب این ادا و اصول زنانگی و رشک ورزیدن، موجبات ناراحتی پیغمبر را فراهم کنید، خداوند حامی اوست و حتی ممکن است منجر به طلاق دادن شما شود ... بدین مناسبت شاید بد نباشد روایت دیگری که در شأن نزول آیات اولیه سوره تحریم آمده است نقل شود:

پیغمبر در خانه زینب عسل خورده بود . وقتی از نزد وی بیرون آمد، عایشه و حفصه از راه رقابتی که با زینب داشتندگفتند: بوی مغافیر از دهانت می آید (مغافیر بوی ناخوش دارد). هنگامی که حضرت این را شنید، عسل را بر خود حرام کرد و پس از این، لابد از سوگند خود پشیمان شده بود، آیه عتاب سوره تحریم نازل شد و برای شکستن سوگند، اصل کفّاره را معین فرمود و زنان خود را به طلاق تهدید کرد، هرگاه از این رقابت و حسد ورزیدن توبه نکنند ولی تصور می شود همان روایت نخستین صحیح باشد زیرا از گفتن سرّی به حفصه و فاش شدن راز سخن به میان آمده ...

(علی دشتی،23سال)

قرآن و گرفتاری های گریبانگیر آن(استاد دکتر شجاع الدین شفا)

(نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1392از وبلاگ قبلی مسدود شده http://kouroshmasoumifar.blogfa.com/ )


قرآن، درمتن رسمی خود شامل ۱۱۴ سوره، ۶۲۳۶ آیه و روی هم در برگرفته ۷۷۴۳۹  کلمه است 
از این شماره ها، ۴۶۱۷ آیه و یا ۸۶ سوره، مربوط به زمانی است که محمد درمکه بوده است، و ۱۶۱۳ آیه و یا ۲۸ سوره مربوط به زمانی است که محمد در مدینه بوده است.
در سوره های دوران مکی؛ اسم «الله» به ندرت در قرآن بچشم می خورد، و «خداوند»  بطور عمده با نام «رب»  یاد می شود،  که عنوان «سامی»  واژه «خدا» می باشد.

                             

سوره های اعراف، یوسف، ابراهیم،  حجر، اسرا، مریم، طه، انبیاء، فرقان، شعرا، نمل، قصص، عنکبوت، صافات، ص، زخرف، و نوح از این جمله اند. در سوره المؤمنون  در ۹  جای پیاپی  کلمه «خدا»  بگونه «رب»  بکار برده شده است.
در باره عناوین سوره ها، اختلاف نظرهایی بین فقهای اسلامی وجود دارد، «ابن ندیم» در کتاب خود بنام «رجیس بلاشره» در صفحه ۲۰۶  می آوردکه خودش در شهر کوفه،  دو متن از قرآن را دیده و خوانده است،  که ترتیب آیه ها و عناوین آن، با قرآن عثمان، تفاوت داشته است.
یکی از علمای روحانی مسیحی و یوحنای دمشقی سده دهم  هجری، بنام  «آی پی پتروشویسکی»  در کتاب «اسلام ایران» خود در صفحه ۱۲۸  می نویسد؛ که خود او در یکی از قرآنهایی که دیده، به سوره یی بنام «ابل» در معنی «شتر» برخورد کرده که اینک چنین سوره یی در هیچ کتابی از قرآن های چاپ شده نیست. او می افزاید با توجه به نامهای مورچه و عنکبوت و رنبور و فیل و گاو و گوساله، چندان دور از انتظار نیست، که خدای  عربان، سوره ای نیز بنام «شتر» آورده باشد، زیرا برای عربان، شتر بسیار عزیز و مهم بوده است، ولی از این که این سوره، چرا و چگونه ناپدید شده است، کسی دلیلش را نمی داند.
نکته جالب توجه در سوره های مکی، این است که به ندرت از پیامبران دین یهود، که پیش کسوتان محمد بوده اند، یاد می شود، و فقط در مدینه است  که همپای «الله» پای پیامبران یهود نیز بمیان کشیده می شود.
در قرآن  روی هم رفته از ۲۸  نبی (پیامبر) بعنوان برگزیدگان خداوند که برای هدایت مردم براه راست آمده اند، نام برده شده اند، که ۲۳  تن از آنها، از شخصیت های «تورات» و «انجیل»  و سه تن از آنان (هود و صالح و شعیب)  از شخصیت های محلی اعراب هستند.  نام «ذوالقرنین»  که از افسانه های کهن نیز گرفته شده؛ و گروهی آنرا به «اسکندر مقدونی» و گروهی به »کورش بزرگ» نسبت می دهند نیز،  در قرآن آمده است.
علاوه بر این ها، از پیامبری بنام «ادریس» در قرآن نام برده  که بر پایه  احادیث، بخشی از صحف یهودی بر او نازل شده است،  در صورتی که در انجیل و تورات هیچ کس اطلاعی از این پیامبر خود ندارد. در جای دیگری از قرآن نیز  به پیامبری بنام «عزیز» یاد شده (سوره توبه آیه ۳۰ ) که یهودیان او را پسر خدا  شمرده اند،  در حالی که چنین شخصی نیز، نه در انجیل و نه در تورات وجود خارجی دارد، و اشکار نیست، چگونه خدای آدم و ابراهیم و یهوه و روح القدس، یادش رفته از این فرزند خود در آن کتباها یادی بکند.
دانشمندان و علمای بسیاری بر چگونگی قرار گرفتن سوره های قرآن نظرهای بسیار جامعی داده اند. از جمله، آنچه که امروز بعنوان قرآن در دسترس همگان است؛ مخلوطی از سوره های قرآن است، که نه بر پایه تقدم و تأخر سوره ها، و نه بر پایه حجم و شماره سوره ها، تنظیم شده است، بلکه صرفا برای گمراه ساختن خواننده است؛ تا خواننده کلمه های عتاب و خطاب الله را در سراسر کتاب مشاهده کند، زیرا اگر بخواهیم آنها را بر حسب نزول شان دسته بندی کنیم، درخواهیم یافت؛ که الله محمد، هنگامی که در مکه بوده است؛ با اللهی که در مدینه بوده است؛ از زمین تا آسمان با هم فرق دارند.
بر اساس طبقه بندی «ولدکه» فهرست واقعی  تقدم و تاخر سوره های قرآن از نخستین سوره مکی، که در سال دوازدهم  پیش از هجرت  آورده شده تا واپسین سوره  مدنی که «مائده» نام دارد و در سال دهم هجری در مدینه سروده شده است؛ بدین قرار است:
علق، مدثر، لهب، قریش، کوثر، همزه، ماعون، تکاثر، فیل، لیل، بلد، انشراح، ضحی، قدر، طارقریال شمس، عبس، قلم، اعلی، تین، عصر، بروج، مزمل، قارعه، زلزال، انفطار، تکویر، انشقاق، عادیات، نازعات، مرسلات، نبا، غاشیه، فجر، قیامه، مطففین، حاقه، ذاریات، طور، واقعه، معارج، رحمن، اخلاص، کافرون، فلق، ناس، فاتحه، قمر، صافات، دخان، ق، طه، شعرا، حجر، مریم، ص، یس، زخرف، جن، ملک، مومنون، انبیاء، فرقان، اسرا، نمل، کهف, سجده، فصلت، جاثیه، نحل، روم، هود، ابراهیم، یوسف، مؤمن، قصص، زمر، عنکبوت، لقمان، شورا، یونس، سبا، فاطر، اعراف، احقاف، انعام، رعد، بقره، بینه، تقابن، جمعه، انفال، محمد، آل عمران، صف، حدید، نساء، طلاق، حشر، احزاب، منافقون، نور، مجادله، حج، تحریم، فتح، رحمن، دهر، زلزال، ممتحنه، نصر، حجرات، توبه، و مائده
بدین ترتیب، سلسله سوره های قرآن، از سوره «علق»  (اقراء باسم  ربک الذی)… بخوان بنام پرودگاری که آفرید، در مکه آغاز می شود، و به آیه سوم سوره «مائد» (الیوم اکملت لکم دینکم  واتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم  الاسلام دینا) یعنی امروز، دین شما را به کمال رساندم  و نعمت خود را بر شما  تمام کردم،  و اسلام را کیش شما قرار دادم….
از اینرو دیده می شود که محمد در مکه و در آغاز رسالت پیامبری خودش،  رسالتی بجز ابلاغ  رسالت خود فرض نمی کرده است: …
ما تو را فرستاده ایم  که مردمان را بشارت رسانی و هشدار دهی،  ولی تو مسئول آنهایی که به راه دوزخ می روند، نیستی… انعام … و یا در جای دیگر در همان مکه می گوید: آنچه را که خدا بر تو فرستاد  به مردمان ابلاغ کن،  تا رسالتت را انجام داده باشی، و بر تو وظیفه ای جز ابلاغ نیست… سوره شورا….مبادا ای رسول، که از ابلاغ آنچه به تو وحی شده خودداری کنی، زیرا وظیفه تو تنها اندرز دادن  به خلق و هشدار دادن به آنهاست… سوره هود… ای رسول، تو قرآن را تلاوت کن، آنهایی که خدایی غیز از آنچه تو می آوری بپذیرند، خود مسئول اعمال خود هستند، و تو مسئول کردار آنها نیستی…سوره شورا…… به مردم بگو؛ که من نیز خود مامور هستم  و در راه دینم اخلاص می ورزم،  و مامورم که اولین مسلمان باشم، و فقط به آنها بگو که تکلیفشان این است، اما اگر آنها تکلیف نکردند، تو را با آنها تکلیفی نیست، وظیفه تو، فقط ابلاغ  و آشکار نمودن رسالت است…. سوره نور…
واپسین این نوحه خوانی های الله در آیه معروف «لا اکراه فی الدین» نمود می یابد  که در واپسین سروده مکی است: «اجباری در قبول دین نیست، اکنون که راه راست از گمراهی مشخص شده است؛ آنکس که از طاغوت دوری گزیند، و به خدا روی آورد، چنگ در دست آویزی استوار  زده است،  که امکان گسیختن آن نیست…  سوره بقره….
اما، هنگامی که محمد مجبور می شود از مکه به مدینه بگرزید؛ لحن گفته ها و عتاب و خطاب های الله، کم کم عوض می شود… نخست با این مضمون آغاز می شود:…..خداوند هر که بخواهد قوه ادراک می دهد و هر که نخواهد، نمی دهد…… هر که بخواهد مسلمان می کند، و هر که را نخواهد  دلش را از پذیرفتن اسلام سخت می گرداند… سوره بقره و آل عمران….
واقعیت این است که محمد در ۱۳  سال تلاش و تعالیم اخلاقی  صلح دوستانه خود در مکه،  نتوانست بیش از یکصد نفر را دور خود جمع کند،  و بناچار، برای پا گرفتن اسلام خود، چاره ی جز توسل به خشونت  و شمشیر ندید و این کاری بود که در مدینه آغاز کرد….
نخستین آیه های قتال و شمشیر کشی در سال دوم هجری در مدینه آغاز شد و با تهدید های مسیحیان و یهودیان و اندک اندک به دیگر قبایل قریش سرایت کرد. تا جایی که در سوره بقره  الله خشمگین و عاصی و سرکش، آن همه لطف و بزرگواری و گشاده دستی را یادش می رود و چنین دستور می دهد:
آنها را در هر جا بیایید، بکشید، از خانه هایشان بیرون کنید، و همانا که فتنه گناهی بزرگتر از قتل است….بقره آیه ۱۹۱ ……. با آنها مقتله کنید تا  فتنه از میان برخیزد  و دین الله پا برجا بماند…(بقره)…بر شما قتال نوشته شده، هر چند که به کشتن کراهت داشته باشید  ولی شما نمی دانید، چیزهایی هست که شما کراهت دارید، ولی برای شما مفید است، پس بکشید…..(بقره) … از آنها بخواهید که به الله و رسول او ایمان بیاورند، اگر مجاب کردند که نیکوست، اما اگر سرسختی کردند،  هر کجا آنها را یافتید، بکشید،  که الله شما را بر جان و مال آنها مسلط کرده است..(نساء)… یه اینها رحم نکنید، گردن هایشان را بزنید و انگشتانشان را قطع کنید… (انفال)
اندک اندک، الله، از قتل و کشتار نیز پا فراتر نهاده، و دستور جمع آوری غنایم و سبایا صادر فرمودند:…. هر آنچه را که  از غنایم جنگی نصیبتان شده است، بخورید  که خلال و گوارای وجود شماست…(انفال) … والله فرمود هر جا تاختید، خانه ها و غنایم و دارایی های مردمان شکست خورده را بگیرید و آن ارث شماست…(احزاب)…
شجاع الدین شفا. پس از ۱۴۰۰  سال

معنویات شما را ...



 (از وبلاگ قبلی مسدود شده http://kouroshmasoumifar.blogfa.com/ نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1392)


ما علاوه بر این‌که زندگی مادی شما را می‌خواهیم مرفه بشد، زندگی معنوی شما را هم می‌خواهیم مرفه باشد.
دلخوش به این مقدار نباشید که فقط مسکن می‌سازیم، آب و برق را مجانی می‌کنیم، اتوبوس را مجانی می‌کنیم.دلخوش به این مقدار نباشید. معنویات شما را، روحیات شما را عظمت می‌دیم. شما را به مقام انسانیت می‌رسانیم

شاید از تجربه انقلاب پنجاه و هفت باید خوشحال باشیم. چرا که از زمان صفویه و بخصوص مشروطه، مردم ایران به آخوندها یک حکومت بدهکار بودند و خوشبختانه این رژیم بهترین نشاندهنده ی ناتوانی واقعی دخالت دین در سیاست و غلبه ی افکار خرافی و جاهلانه دینی بر همه ی ارکان زندگی انسانهاست.
راستی بعد از اینهمه سال که مردم ایران و دنیا بخوبی معنی جمهوری اسلامی به اسم جمهور و در واقع دیکتاتوری را با گوشت و پوست خود لمس کردند؛ آیا چیزی بردین و ایمان شما افزوده شد؟ معنویات پیشکش، بیایید با هم فقط این بخش از واقعیت زندگی را برمبنای این رژیم فقاهتی بررسی کنیم که تا همینجا که اقتصاد اسلامی شد؛ بهداشت و بیمارستان ها اسلامی شد؛ دانشگاهها اسلامی شد؛ حقوق و قضا ودادگستری اسلامی شد؛ خلاصه همه و همه چیزمان اسلامی شد، آیا واقعن مشکلاتمان حذف شد؟
هنوز به یاد داریم که وقتی با خمینی درباره ی علم اقتصاد و جهانی بودن و اهمیت آن مشورت کرده بودند با لحنی تمسخر آمیز گفته بود که: «مملکت اسلامی اقتصاد می خواد چه کار؟ اقتصاد مال خر است؟»این کلمات گهربار ایشون بنده رو به یاد مائوی کمونیست و انقلابی انداخت که او نیز با پیروزی انقلاب چین، مجموعه شعارهایی انقلابی را در کتابچه ای با جلد قرمز منتشر کرد. این کتابچه ی عقیدتی را همه ی چینی ها شبانه در دست داشتند و میخواندند و حفظ می کردند. محتوای یکی از شعارها تقریبن این بود: 
"  انقلاب کمونیستی را همچون تلاش همه ی مبارزان جهان با اسلحه و چکمه به دنیا صادر خواهیم کرد. این تنها راه نجات بشریت است. " 
اما دیری نگذشت که با مرگ مائو، نه تنها آن شور انقلابی نیز فرونشست بلکه رهبران بعدی چین متوجه شدند که تنها راه ورود به هر مکان و کشور و خانه در سراسر دنیا، تنها اقتصاد است و اقتصاد است و اقتصاد. همین شد که امروز میبینیم جنس چینی در کیفیتهای متفاوت درجه یک تا هزارم بنا به قدرت خرید مردم هر کشوری، همه ی دنیا را قبضه کرده و دولت مردان ما هنوز در بند دروغ بافی و کوتاهی را به گردن دیگران انداختنند.

چوپان دروغگوی مورد تایید ولایت فقیه،احمدی نژاد در پیام نوروزی دوسال پیش خود وعده ی بهبود اقتصاد، بخصوص اوضاع استخدامی و کاری سال نود را آنچنان خوب توصیف کرد که حتی وقاحت را از حد گذراند و ایجاد بیش از دو میلیون و نیم!!!! فرصت شغلی در سال را وعده داد.
امــّا الان کار به جایی کشیده است که حتی در خود تلویزیون ولایت فقیه، استاد یکی از دانشگاهها، دکتر نیلی، مدارک و اسنادی را نشان داد که میانگین آمار استخدام پنج سال روی هم(هشتاد و پنج تا نود) فقط و فقط چهارده هزار و دویست نفر مورد بوده واین یعنی پایین ترین نسبت در طول پنجاه سال!!!!. منظور دو و نیم میلیون در یکسال کجا و نزدیک به پانزده هزار نفر در طول پنج سال کجا؟ این یعنی مملکت بی صاحب و سلار ولی درعوض ولایت فقیه دار. 
این یعنی این دولت آنقدر به فکر چپاول بوده که آمار ایجاد کارش، حتی در زمان جنگ هشت ساله با آنهمه ویرانی به این شدت و بدی نبوده. درحالی که فراموش نکنید که قیمت و درآمد حاصل از فروش نفت در زمان احمدی نژاد از بالاترین ها در طول تاریخ استخراج و فروش نفت ایران بوده؟ راستی این پولها کجا رفت؟ آیا رهبر جمهوری استبدادی ایران که بعد از کودتای انتخابات هشتاد هشت، تمام قد پشت اوایستاد و از او دفاع کرد، پاسخگوست؟ صد افسوس که در این مملکت همه ی آدمها در مقام مظلوم می ایستند و هیچکس پاسخگو نیست.
 البته که این مهم نیست و سرحاکم و ولایت وقیح سلامت>>ء<<



کورش معصومی فر kourosh masoumifar

آنچه اسلام به ایران داد


(

از وبلاگ قبلی مسدود شدهhttp://kouroshmasoumifar.blogfa.com/نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1392)
                               

ما که عادت نداشتیم دخترانمان را زنده به گور کنیم ، ما برای خودمان تمدن وثروت و آزادی و آبادی داشتیم و فقر را فخر نمیدانستیم همه اینها را از ما گرفتند وبجاش فقرو پشیمانی و مرده پرستی و گریه و گدائی و تأسف واطاعت از خدای غدار و قهار و آداب کونشوئی و خلأ رفتن برایمان آوردند ، همه چیزشان آمیخته با کثافت و پستی و سود پرستی و بی ذوقی و مرگ و بدبختی است.چرا ریختشان غمناک و موذی است و شعرشان چوس ناله است چونکه با ندبه و زوزه و پرستش اموات همه اَش سرو کار دارند.برای عرب سوسمار خوری که چندین صد سال پیش به طمع خلافت ترکیده، زنده ها باید به سرشان لجن بمالند و مرگ و زاری کنند.... ، در مسجد مسلمانان اولین برخورد با بوی َگند خَلأست که گویا وسیله تبلیغ برای عبادتشان و جلب کفار است تا به اصول این مذهب خو بگیرند. بعد این حوض کثیفیکه دست و پای چرکین خودشان را در آن می شویند و به آهنگ نعره مؤَذن روی زیلوی خاک آلود خودشان دولا و راست میشوند و برای خدای خونخوارشان ِورد و اَفسون میخوانند.... , عید قربان مسلمانان با کشتار گوسفندان و وحشت و کثافت و شکنجه جانوران برای خدای مهربان و بخشایشگر است خدای جهودی آنها قهار و جبار و کین توز است و همه اش دستور کشتن و چاپیدن مردمان را میدهد وپیش از روز رستاخیز حضرت صاحب را میفرستد تا حسابی دَخل اُمتش را بیاورد و آنقدر از آنها قتل عام بکند که تا زانوی اسبش در خون موج بزند.تازه مسلمان مومن کسی است که به امید لذتهای موهوم شهوانی و شکم پرستی آن دنیا با فقر و فلاکت و بدبختی عمر را بسر برد و وسایل عیش و نوش نمایندگان مذهبش را فراهم بیاورد. همه اَش زیر سلطه اَموات زندگی میکنند و مردمان زنده امروز از قواننین شوم هزار سال پیش تبعیت میکنند کاری که پست ترین جانوران نمیکنند.عوض اینکه به مسائل فکری و فلسفی وهنری بپردازند ، کارشان این است که از صبح تا شام راجع به شک میان دو و سه استعامنه قلیله و کثیره بحث کنند.این مذهب برای یک وجب پائین تنه از عقب و جلو ساخته و پرداخته شده. انگار که پیش از ظهور اسلام نه کسی تولید مثل میکرد و نه سر قدم میرفت ، خدا آخرین فرستاده خود را مامور اصلاح این امور کرده!تمام فلسفه اسلام روی نجاسات بنا شده اگر پائین تنه را از آن حدف کنیم اسلام روی هم میغلتد و دیگر مفهومی ندارد. بعد هم علمای این دین مجبورند از صبح تا شام با زبان ساختگی عربی سرو کله بزنند سجع و قافیه های بی معنی و پر طمطرق برای اغفال مردم بسازند ویا تحویل بدهند.سرتا سر ممالکی را که فتح کردند، مردمش را به خاک سیاه نشاندند و به نکبت و جهل و تعصب و فقر و جا سوسی و دوروئی و دزدی و چاپلوسی و کون آخوند لیسی مبتلا کردند و سرزمینش را به شکل صحرای برهوت در آوردند....اما مثل عصای موسی که مبدل به اژدها شد وخود موسی از آن ترسید این اژدهای هفتاد سر هم دارد این دنیا را می بلعد. همین روزی پنج بار دو لا راست شدن جلو قادر متعال که باید بزبان عربی او را هجی کرد، کافی است تا آدم را تو سری خور و ذلیل و پست و بی همه چیز بار بیاورد.مگر برای ما چه آوردند ؟ معجون دل به هم زنی از آرا و عقاید متضادی که از مذاهب و ادیان و خرافات پیشین ، هول هولکی و هضم نکرده استراق و بی تناسب بهم در آمیخته شده است، دشمن ذوقیات حقیقی آدمی، و احکام آن مخالف با هر گونه ترقی و تعالی اقوام ملل است و به ضرب ششمشیر به مردم زوزچپان کرده اند. یعنی شمشیر بران و کا س گدائی است، یا خراج و جزیه به بیت المال مسلمین بپردازید یا سرتان را میبریم هر چه پول و جواهر داشتیم چاپیدند. آثار هنری ما را از میان بردند و هنوز هم دست بردار نیستند؛ هر جا رفتند همین کار را کردند.

اصل ولایت فقیه


(وبلاگ مسدود شده قبلیhttp://kouroshmasoumifar.blogfa.com)(نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1392) 




مشکل من خمینی و خامنه ای یا احمدی نژاد و رجوی یا خاتمی نیست، من با کلیت جمهوری اسلامی مخالفم مشکل من با اصل ولایت مطلقه فقیه است. مشکل من با هر چه که با دموکراسی منافات دارد است.
واژه نامتناجس جمهوری اسلامی تداعی مثل " جن و بسم الله " است.
ولایت فقیه و نظام جمهوری اسلامی در کل با موازین دموکراسی منافات دارد . معنای دموکراسی یعنی حکومت مطلق همه مردم . و هرچه این اطلاق را مقید کند به اساس جمهوری و یا دموکراسی گزند رسانده است. مفهوم جمهوری اسلامی مانند مفاهیم "دیکتاتوری صالح" و یا "دموکراسی بورژوائی" مفهومی است متناقض. کشوری که جمهوری باشد برحسب تعریف میبایست حاکمیت در دست جمهور مردم باشد و هرقیدی این خصوصیت را مخدوش می کند. اگر مملکت جمهوری باشد، دیگر اسلامی نیست، چون در حکومت اسلامی قوانین از پیش توسط الله و محمد تعیین شده است و هیچ کس در آن قواعد و ضوابط حق چون و چرا ندارد. مردمی هم که ولایت فقیه و ولی دارند در کل جمهور به حساب نمی آیند.
این امر چنان بدیهی است که وقتی کمونیستها خواستند فقط اصطلاح دموکراسی را از تابوتی که خود برایش ساخته بودند بیرون آورند، بخود اجازه ندادند که عبارت "دموکراسی کمونیستی" را بکار برند، بلکه عبارت دموکراسی توده ای را عام کردند که بازهم همان عیب را دارد . اصلاح طلبان جمهوری اسلامی هم خود می دانند که با جراحی اصلاحات نمیتوانند این دو واژه را به هم پیوند دهند و هدفشان خدعه ونجات حکومت اسلامی است نه نجات ایران و ایرانی.
مشکل کشور ایران ولایت فقیه است. مشکل اصلا خود اسلام است.






زن از دیدگاه اسلام



(وبلاگ مسدود شده قبلی نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1392)



 در نظام معیشتی اسلام، زنان تنها از طریق تن فروشی اما (اسلامی)  ارتزاق میکنند. محل درآمد زنان در اسلام خدمات جنسی است.
 در اسلام هیچگونه راه و روشی برای گذران زندگی زنان و کسب درآمد آنها برای مخارج روزمره به جز فاحشگی متصور نشده اند، البته توصیه هم به تن فروشی نشده. شغل و حرفه ی زنان در اسلام و قرآن روسپی گری است. خدمتکاری برای شوهر و یا ارباب والبته نگهداری از فرزندان آنها که به خودی خود و بدون ارائه سکس هیچگونه دستمزدی ندارد.
در اسلام زنان از دو قسمند، زنان آزاد و کنیزان،که در بطن آن هیچ تفاوتیبا هم ندارند حال آنکه معنای آزادی برای هر کسی واضح و کاملا آشکار است.





کنیز که وضعیتش معلوم و تکلیفش روشن است. کنیز برده ای است خریداری شده و یا به غنیمت گرفته شده در غزوات و جنگهای تجاوزکارانه مقدس اسلام که دارای هیچ اختیار و انتخابی نیست و جانش موهبتی است که از جانب اربابش به وی ارزانی شده است. کنیز در قبال خدماتی که به ارباب خویش میدهد اعم از سکس و خدماتی که برای سرگرمی در بین اعراب مرسوم است که همان لوندی در جشن هاو شهوت رانی های مرسوم است فقط و فقط خوراک روزانه خود را دریافت می کند و هیچ حق دیگری ندارد .
اما زن آزاد به زنی گفته می شود که برای ارتزاق و گذران زندگی از این امتیاز برخوردار است که ظاهراً مرد مسلمان متجاوز به خود را خود برگزیند و به اختیار به تن فروشی تن دهدکه همان( نکاح اسلامی)است . همین میزان از اختیار و انتخاب نیز در جوامع مرد سالار و نظام دیکتاتوری مردانه و اسلامی توسط پدر و یا سرپرست شرعی زن نادیده گرفته می شود و زنان جوان و بویژه دختران باکره بالاجبار به ازدواج هایی ناخواسته تن می دهند.
در اسلام سعی شده است که به هر میزان که ممکن است از سن ازدواج زنان بکاهند تا زمان بهره برداری جنسی از آنان افزایش یابد و البته لذت نزدیکی به طرق اسلامی ، محمد تازی خودرا با عایشه در سن شش سالگی و سپس در نه سالگی ارضاء  مینمود و البته که در کتاب تحریرالوسیله از خمینی به عشق بازی با نوزاد شیرخواره هم توصیه شده است که این عمل در جامعه امروز بیماری خطرناکی است و فرد را به زنجیر میکشند .
مسلمانان که بطور بی امان به تفسیر مشغولند، زمانی که از زنبارگی و شهوترانی پیامبر اسلام سخن به میان میآید دلیل ازدواج های متعدد و شهوترانیهای های او را کمک به زنان بی سرپرست عنوان می کنند. 
گویی کمک مالی و یاری رساندن به زنان بی چیز و فقیر بدون جماع با ایشان ممکن نیست. توجه به این نکته نیز ضروریست که تعبیر « زنان بی سرپرست » فی نفسه توهین آمیز بوده و زنان را صغیر و سفیه و نابالغ دانسته و بدون وابستگی به مرد و به عنوان انسان کامل و مستقل به رسمیت نمی شناسد. زن در نگاه اسلامی و قرآنی در حقیقت به مثابه زائده ای است که به گرداگرد عضو جنسی زنانه شکل یافته است و لاجرم به اکراه و اجبار به صورت طفیلی مرد می بایست تحمل شود.
مرد مسلمان با پرداخت مهریه، زنی را می خرد و با پرداخت نفقه، وی را به مانند کالای جنسی و خدمتکار شخصی به خدمت  می گیرد.              ( نساء 21 و 24)
 حتا فرزندانی که از ازدواج های اسلامی بوجود می آیند متعلق به مرد بوده.صیغه نیز که در مذهب شیعه مورد احترام بوده و به شدت تشویق و توصیه شده است به منزله ی کارخانه ی فاحشه سازی است و یکی از راه هایی است که زنان میتوانند لقمه نانی به کف آورند که از گرسنگی به تن فروشی غیر اسلانی روی نیاورند. گویی نمیتوانند در جامعه مشارکت داشته باشند و با استفاده ازتواناییهای خود امرار معاش کنند.
 اساساً درنگاه مبلغین دینی صحبت از صیغه صحبت از فاحشگی اسلامی نیست و این نکته که صیغه خود ترویج فاحشگی است ازسوی منتقدین بی مورد و مضحک است. زیرا که زن در بینش اسلام و قرآن دقیقاً همان فاحشه است و تن فروش و روسپی است. چون قابل تصور نیست که هیچ زنی بدون دریافت دستمزد به جماع با مردی درآید. حتماً باید با مبلغ معلوم و مدت معلوم این عمل صورت گیرد.
نکته ی تأسف آور این است که هرگاه زنی با مردی دلخواه خود آزادانه بیامیزد و از سر عشق و علاقه و احترام متقابل بدون هیچ چشمداشت مادی و مالی به وی بپیوندد و عاشقانه و بنا به نیاز طبیعی عشق بورزد، آخوند اسلامی و قرآن وی را هرزه و فاحشه و زناکار می خوانند و مستوجب تنبیه و تازیانه و سنگسار می دانند.
قابل توجه است که تنها رابطه و مشارکت اجتماعی زن در اسلام منحصر به زمانی است که مورد معامله قرار می گیرد.( البته زن آزاد و نه کنیز و برده.)  به بیان دیگر زن تنها در یک مورد و فقط به هنگام فروش سکس و چک و چانه زدن بر سر قیمت ارائهء خدمات جنسی( مهریه، نفقه و اجرت المثل) است که مورد گفتگو قرار می گیرد. از آن پس، یعنی پس از انعقاد قرارداد فی ما بین زن بهپستوی خانه و مطبخ باز می گردد و وظیفه ی شرعی وی حفاظت و مراقبت از خویش به عنوان ناموس (کالای) شوهر و 
یا مایملک هر مردی است که از طریق قرارداد صیغه، وی را خریده است. در جوامع مردسالار و عشیره ای همین میزان رابطه یاجتماعی نیز توسط پدر و پدربزرگ و برادر از زن دریغ گردیده و زن غیاباً خرید و فروش می شود.
در جوامع انسانی زنان خود قادرند تا برای مایحتاج خود کسب درآمد کنند و اگر هم قادر به کار نباشند از خدماتی که حکومت و خدمات اجتماعی نظیر بیمه بیکاری ارائه میکنند استفاده میکند و این جداسازی دین از حکومت و فرستادن اسلام افراطی به کنج خانه است که برای زنان حرمت و احترام ببار می آورد و باعث پیشرفت هر چه بیشتر جامعه میشود، چراکه از جامعه از تمام پتانسیل خود برای پیشرفت استفاده میکند و نه فقط از مردان و نیمی از جامعه .

۱۳۹۲ دی ۱۴, شنبه

چرا وبلاگها مسدود می شوند؟

 (از وبلاگ قبلی مسدود شده)


قصد ندارم زیاد بنویسم چرا که می دانم که این مکان نیز به مثل وبلاگهای قبلی ام مسدود
 میشود. تنها سوالی که باقی می ماند این است که چرا رژیم جمهوری استبدادی ایران و سرآمد آنها خامنه ای، با داشتن آنهمه امکانات تبلیغاتی و تلویزیونی و قدرت و پول، همچنان به دنبال کوچکترین نشانه ای از هرگونه آگاهی رسانی می گردند تا در نطفه خفه اش کنند؟
 صدها اهل دل و سیاست و قلم در زندانهای رژیم شکنجه و به سکوت واداشته می شوند و ای بسا اگر این اطلاع رسانی های پراکنده هم وجود نداشت همانگونه که پرونده ی ترور روشنفکرانی همچون فروهرها، ... بی نتیجه رها شد تا به ظاهر نام و یاد آنها در اذهان خاموش شود؛ من و شما هم ممکن بود هرگز نامی از ستار بهشتی و دیگر ستارهای بهشتی نشنویم. ولی چرا؟


چرا خامنه ای با اینهمه قدرت و سرکوب و خفقان، همچنان جیره خوران حقیر خود را وا می دارد تا از سر حتی این ریزه وبلاگهای گمنام هم نگذرند و مگر یک نوشته،تا چه حد پایه های تخت او را به خطر می اندازد بسیاری از دلایل آن را می دانید ولی شاید خواندنی/ شندینی با شد که:

 

 این رژیم و سرآمد آن، خامنه ای، آنقدر مست قدرت و شهرت و تایید   طلبی شده اند که بجز ثناگویان خود هیچکس دیگری را نه در اطراف خود بلکه حتی اگر میشد حتی زنده بر روی زمین  نمی خواهند. بقول مولانا، صفاتی همچون قدرت و ثروت و شهوت قرار بود که آب زیر کشتی وجود انسان باشند تا او را به سرمقصد اصلی راهنمایی کنند. ولی صد افسوس که این امواج سهمگین آنچنان به درون وجود استبدادگران رسوخ می کند   که آنها مست تایید طلبی شده و بجز خود و طرفداران خود،  آنهم فقط در راستای شنیدن چاپلوسی ها و تحسین، هیچ شخص یا چیز دیگری را   تحمل نمی کنند چونکه  فرعون سرکش و بیقرار درون آنها فقط و فقط با کسب ستایش و به زانو در آوردن دیگران است که آرام خواهد شد







 اینجاست که دیکتاتورهایی مثل خامنه ای و قذافی و صدام و غیره فقط و فقط به تحسین طرفدارانشان زنده اند و برای حفظ این احساس تا آخرین   ذره ی توان خود در برابر هر صدای مخالف خود ایستادگی می کنند.
این روزها هم که دیده اید که الی ماشاالله چه تعداد طرفداران احمقی که ولو از لبنان و سوریه و البته به بهانه ی دین و صد البته به ولع  مادیات دنیایی و کسب قدرت حتی به یک ساندیس هم قانع اند و گردهم آمده اند تا عروسک بی هویت و توخالی خامنه ای را در به کمک  مداحان چاپلوس و تزویرکار به مقام خدایی برسانند.
 آری اینان اند که همچون مگسان گرد شیرینی به دنبال او زوزه کشان به راه می افتند و گفته پیامبر اسلام رو هم که  «من هم بشری هستم مثل شما» از یاد برده  و کار را به جایی رسانده اند که چفیه ی گردن و انگشتر دست و محل گذر او چنان مقدس می شود که لایق گریستن و دست کشیدن و بوسیدن...
                    تفو بر تو ای چرخ گردون تفو



















زنده جاوید شد

زنده شد عیسی و برخواست از میان مردگان زنده جاوید شد، عیسی خداوند جهان رستاخیز مسیح بر همگان خجسته باد