Islam is a religion of terror

Islam is a religion of terror
دین وحشت

۱۳۹۲ دی ۱۶, دوشنبه

پرچم کشور من ایران

My savior


جنایتکار کهریزک

تازه معلوم شده که سعید مرتضوی در مقام ریاست بزرگترین صندوق مالی دولت(سازمان تأمین اجتماعی)  138 مؤسسه ی تجاری و صنعتی این سازمان را به بابک زنجانی واگذار کرده بی آن که این واگذاری حتا موافقت هیئت مدیره ی این سازمان را داشته باشد 

    

تازه معلوم شده که سعید مرتضوی در مقام رئیس سازمان تأمین اجتماعی به حدود نیمی از نمایندگان مجلس رشوه داده است!
 و سعید مرتضوی دارد راست راست می گردد و برای همه از جمله همان مجلس رشوه گیر، شاخ و شانه می کشد!

درباره فیلم مستند ِ«رضاشاه»

درباره فیلم مستند ِ«رضاشاه»
      به قلم استاد علی میرفطروس


…متأسفانه بسیاری از روشنفکران و رهبران سیاسی ما تمام هوش و استعداد خود را در جهت ترویج و دفاع از دروغ هایی بکار برده اند که نتیجه سیاسی آن را سرانجام با«انقلاب شکوهمنداسلامی»!! دیده ایم … 
امروزه می توان – و باید – با چشمانی باز و با ذهنیّتی بی تعصّب و آزاد، این گذشته نزدیک را دید، عناصر مثبت آنرا بررسی کرد و بکار بست و از عناصر منفی آن، دوری جُست. بعد از آواز سهمگین سال های اخیر و پس از فروریختن دیوارها و دُگم های ایدئولوژیک، من فکر می کنم که ما باید بیش از پیش فروتن باشیم. هنگام آنست که ما با بررسی، شناخت و درک همهء جنبه های تاریخ معاصر ایران، محدودیّت ها و ممکنات آن دوره ها را بفهمیم و توقعّات و آرزوهای امروزمان را بر شخصیّت ها، حوادث و رویدادهای دیروز، سوار نکنیم. درک معتدل و مشترک از تاریخ، زمینه اساسی برای تفاهم و همبستگی ملّی ما خواهد بود. من تردیدی ندارم که هم رضاشاه، هم مصدّق،هم محمدرضا شاه، ایران را سربلند و آباد و آزاد می خواستند، اگر چه هر یک، راه و روش و اشتباهات و تناقضات خود را داشتند. رضاشاه نه تنها سازنده «ایران نوین» بلکه سازنده «انسان ِ نوین ایرانی» بود.
بنابراین: با نگاه به خواست‌ها و شعارهای متفکّران عصر مشروطیت، می‌توان گفت که رضاشاه بسیاری از خواست‌ها و آرمان‌های ناکام جنبش مشروطیت را جامه عمل پوشاند.
رضاشاه، بعلّت ساختار روستائی و محدودیّت های تاریخی جامعه،اولویّت را به تجدّد اجتماعی و توسعه ملّی و ایجاد یک زیربنای اقتصادی مدرن گذاشته بود و به همین جهت، به آزادی و استقرار دموکراسی بی توجه بود…
رضاشاه نه آتاتورک بود ونه فارغ التحصیل دانشگاه «سوربُن». او ـ بدرستی ـ فرزند زمانه خود بود، با همه ضعف ها، محدودیت ها، قدرت ها و کمبودها.
بعبارت دیگر: او کسى بود که پائى در استبداد عصر قاجار داشت و پاى دیگرى در آینده تحولات و تغییرات اساسى. خصلت عمیقاً نظامى، پر تحکم و پر دیسیپلین رضاشاه، از او انسانى خشک و بى انعطاف و منضبط مى ساخت که نه تنها هیچ درکى از آزادى و دموکراسى نداشت بلکه ـ اساساً ـ آزادى و دموکراسى را با هرج و مرج هاى سیاسى و آشفتگى هاى اجتماعىِ رایج، یکى مى پنداشت.از این گذشته برخلاف نظر بسیارى، رضاشاه وقتى بقدرت رسید که از مشروطیت، چیزى جز نام، باقى نمانده بود و ایران، بین دو سنگ آسیاب قدرت هاى روس و انگلیس هر روز خُردتر و ضعیف تر شده بود، آنچنانکه یک روز، دولت روسیه فلان امتیاز را می گرفت و روز دیگر دولت انگلیس خواستار بهمان امتیاز و قرارداد بودوبقول یکی از دیپلمات های خارجی مقیم ایران:
«در واقع،ایران، ملک متروکی بود که به حراج گذاشته شده بود و هر قدرت خارجی که قیمت بیشتری می داد و یا تهدید پرسروصداتری بکار می بُرد، می توانست آنرا از چنگ زمامداران فاسد قاجار بیرون آورَد.»

طرح این مسائل تاریخی درسال های سیطره ایدئولوژی های انقلابی وسُلطه «روشنفکران عوام» و«عوامان روشنفکر» بررسانه های عمومی،بسیاردشواروچه بسا با انتقادات تندی همراه بود
(درست همانندکتاب کوچک من درباره دکترمحمدمصدّق) ، اما اینک خوشحالم که مستند ِبغایت زیبای «رضاشاه» ،ضمن نشان دادن محدودیِت ها ی تاریخی وممکنات دوران رضاشاه ،جایگاه برجسته وی رادرتاریخ معاصرایران را بازگوکرده است، ازاین نظر به مسئولان تلویزیون«من وتو»و همه دست اندرکاران این مستند دقیق ومنصفانه تبریک می گویم.
کلام فاخر،موسیقی متن وتصویرهای نایاب یا کمیاب به این مستندتاریخی ارزش واهمیّتی ممتاز داده است. بادیدن این مستند،بیننده درخواهد یافت که باوجود تبلیغات 80ساله حزب توده وبرخی از«روشنفکران همیشه طلبکار» علیه رضاشاه،حقیقت ِ تاریخی روزی خودرا-به روشنی- نشان خواهد داد.آنچه که برخی ازرسانه های جمهوری اسلامی ازآن بنام«سونامی فیلم مستند ِ رضاشاه» یادکرده اند، نشانه علاقه نسل جوان ایران به تاریخ این دوران ونمودار فروپاشی تفسیرهای ایدئولوژیک ازتاریخ است.
به عبارت دیگر:آن کس که شاید درعرصه سیاست باخته بود،اینک درعرصه تاریخ پیروزشده است.

۱۳۹۲ دی ۱۵, یکشنبه

هفت روز عزای ملی

هفت روز عزای ملی در برابر اعدام از ۲۵ آبان تا ۲ آذرماه ۱۳۹۲ همبستگی ملی برای جلوگیری از جنایت علیه بشریت در ایران

در تاریخ ‏نوامبر 8, 2013‏ و ساعت ‏23:05
هم میه
نان عزیزم،



تنها در ۱۰ روز گذشته، تعدادی بیش از دو کلاس درس از هم میهنانمان توسط ضحاکان زمان، در لوای دولت منتصب حاکمیت ولایت فقیه به دار آویخته شده اند.

در ارومیه شهر آب، که دریاچه اش از ظلم و جور این نظام مستبد خشکید، حبیب الله گلپری پور جوان بُرنای کُرد ایرانمان را چه ناجوانمردانه بر طناب دار به قتل می رسانند.

حاکمیت ظالم جمهوری اسلامی در مقابل هفده مرزبان جانباخته وطن که قربانی مزدوران جیش العدل شدند، زندانیان بلوچ کشورمان را به اتهام بی پایه و اساس «مُعاند» به قتل عمد می رساند.

همه می دانیم که مردم سیستان و بلوچستان به تکه نانی برای گذاران زندگی قناعت دارند. قتل فرزند بلوچ قتل یکایک فرزندان ما در خراسان و یزد و کرمان و گیلان و ایلام است.

در سقز شهر پهلوان پرور کشورمان، هم میهن و فرزند کُرد ایرانزمین، شیرکو معارفی را بدون برگزاری دادگاهی عادلانه به قتل می رسانند.

این جانیان بشریت به نام خدا و دین، از همان روزهای نخستین بدست آوردن قدرت با اجرای مجازات اعدام بر بام مدرسه رفاه، محل آموزش و تربیت فرزندانمان ماشین آدم کشی را به راه انداختند.

این جانیان بشریت پس از گذشت سه دهه همچنان فرزندانمان را به اتهامات واهی و بی پایه و اساس مرتبط با فهرست مجازات های منجر به مرگ در قوانین شریعت از جمله مواد مخدر، اِرتداد، مُحاربه، جاسوسی، مفسد فی الارض، مُعاند و غیره به صورت فله ایی اعدام می کنند. به غم انگیزترین شکل ممکن کودکان معصوم زیر ۱۸ سال را اعدام می کنند و با برپایی چوبه های دار در خیابان ها، صحنه توحش و شنیع سلب زندگی انسانی را در برابر چشم همگان به معرض نمایش می گذارند.
در حالیکه کارزار لغو مجازات اعدام جهان شمول شده، هر ساله بسیاری از کشورها به جمعیت جنبش لغو کنندگان اعدام می پیوندند، اما رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی در پیشبرد مجازات ضد بشری اعدام سرآمد دولت های جهان است.

هم میهنانم

اعدام یعنی قتل و کشتن انسانی به دست انسانی دیگر، یعنی سلب حق زندگی یک انسان. مجازاتی که بر خلاف موازین حقوق بشر، کرامت و مقام انسان را خدشه دار می کند. با اِعمال و اجرای قوانین ضد بشری کشتار انسان ها بصورت مجازات اعدام، قساوت قلب و خشونت در لابلای باورهای جامعه رخنه می کند.

اندیشه انتقام و نگرش انتقامجویانه و خون را با خون شستن تنها مظهر انحطاط، توحش و پس رفت فرهنگ انسانی یک جامعه است. جمهوری اسلامی پیشرو اجرای این عمل وحشیانه در سطح جهانی نه تنها موفقیتی در کاهش میزان جرم و جنایت در کشورمان را نداشته است بلکه به ناهنجاری های جامعه بیش از هر زمانی دامن زنده است و جامعه را با بحران عمیقی در مقابل اخلاق و کرامت و منزلت انسانی قرار داده است.

هیچ دولتی حق ندارد از مجازات اعدام بعنوان ابزاری برای حفظ حیات خود، حق زیستن را از انسانی دیگر بگیرد. وظیفه دولت تامین امنیت فرد فرد شهروندان جامعه است و نمی باید تامین امنیت حکومتی را در مقابل امنیت فردی قرار دهد. کنترل جرم و جنایت در جامعه، بازپروری مجرمین، استقرار عدالت کیفری از مجرای قوانین مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر، تامین حق آزادی و حق امنیت هر شهروند بر دوش همه نهادهای حکومتی است.

قوانین مجازات مرگ و انتقام گیری برای نابود کردن و ترساندن مخالفین بدست جمهوری اسلامی و اجرای آن بعنوان هدف قرار دادن نیل به عدالت، تنها چرخه خشونت را در تمام سطوح جامعه تشدید می نماید.

تجربه پرهیز از مجازات مرگ، عفو و گذشت در کشورهای دمکراتیک در دهه گذشته، بهترین گواه بر تکامل و رشد سطح فکر بشر و کاهش میزان جرم و جنایت در جامعه بوده است.

در راستای ترویج احترام به منزلت و مقام انسان، ضمن همراهی با همه کُنشگران و مدافعان حقوق انسانی، اعتراض خود را علیه مجازات ضد انسانی اعدام توسط حاکمیت فقاهتی و واکنش استراتژیک جامعه جهانی نسبت به وضعیت اسفناک حقوق انسانی در ایران را اعلام نموده و هر نوع خشونت پنهان و آشکار علیه هم میهنانم را شدیدا محکوم می نمایم.

هر کدام از ما مردم ایران یک کاوه باشیم تا فرصت را از ضحاک جنایتکار سلب نماییم. صدای داغداران وطن را به جامعه جهانی برسانیم. جهانیان باید بدانند که محدود کردن مذاکره ها به پرونده هسته ای بدون پرداختن به پرونده های بیشمار و سنگین نقض حقوق بنیادین انسانی توسط ضحاکان جمهوری اسلامی مسئولیتی سنگین را بر دوش خود در قتل عمد و اعدام هر کاوه ایرانی می گذارند.

برماست که نقش جوامع پیشرو در دمکراسی بعنوان کشورهایی که می توانند نقش مهمی در تبلیغ و اشاعه لغو اعدام و یا اعمال وحشیانه ایی چون سنگسار در قرن بیست ویکم را داشته باشند، یادآور شویم و از شهروندان و سیاستمداران جهانی خواستار حمایت از حقوق انسانی ایرانیان باشیم.

به جهانیــان بگوییم که تحریم هــای غیـرانسانی کمـر ملت ایران را شکستـه است، کمبود دارو و هزینه های سرسام آور مواد غذایی، بیماری های جسمی و روانی و مرگ و میر را در جامعه گسترش داده، در حالیکه چرخه تراژدی اعدام ها و قتل های دیگری همچنان در راه است.

مادران، پدران، فرزندان، خواهران و برادران داغدیده مرزبانان، کُردها، بلوچ ها، آذری ها و همه جانباختگان ایرانزمین بدانند که تنها نیستند و ما مردم ایران دست در دست هم، نخواهیم گذاشت تا به بهانه برنامه هسته ای خون عزیزانمان پایمال شود.
از ۲۵ آبان تا ۲ آذر ماه ۱۳۹۲ را هفته « عزای ملی » اعلام می نمایم، چه نشسته ایم که فرزندان ایرانزمینمان به دست ضحاکان زمان به قتل رسیده اند. برای هر فرزند ایرانزمین که به دست این نظام با طناب دار به قتل رسیده است، شمعی روشن نماییم و در عزای فرزندان از دست رفته ایرانمان عزای ملی برگزار نماییم.
نه به اعدام، نه به خشونت

خداوند نگهدار ایران باد


رضا پهلوی‏

ثبت رکورد تازه تر اعدام در ایران




و اکنون پس از گذشت یکصد روز از شروع ریاست جمهوری روحانی بیش از 373 نفر در ایران اعدام شدند





«ثبت رکورد تازه اعدام در ایران»


در آستانه دهم اکتبر، روزی که توسط برخی از نهادهای حقوق بشری به عنوان روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام نام‌گذاری شده، کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران و مرکز اسناد حقوق بشر ایران با صدور بیانیه ای مشترک، از شمار بالای اعدام در ایران انتقاد کرده و از مقام های جمهوری اسلامی ایران خواسته اند روند استفاده از مجازات اعدام را متوقف کنند.


براساس این گزارش تنها طی دوماه گذشته ۱۲۵ نفر در شهرهای مختلف ایران اعدام شده‌اند و برای ده ها تن دیگر هم حکم اعدام صادر شده که در انتظار اجرای آن هستند.




۱۳۹۲/۰۷/۱۷ رادیوفردا


        (و اکنون پس از گذشت یکصد روز از شروع ریاست جمهوری روحانی بیش از 373 نفر در ایران اعدام شدند)




جناب حسن کلید!
 از زمان پایان انتخابات اخیر ریاست جمهوری در ایران دستکم 373 زندانی در شهر‌های مختلف ایران اعدام شده اند. لطف کنید با اعدام زندانهای ایران را خالی‌ نکند، روحانی  مچکریم
جناب دکتر ظریف!
نقد شما درست است که کشتار هولوکاست فاجعه بوده اما  نظر شما راجع به کشتار کهریزک و کشتار ۶۷ چیست؟
جامعه بین الملل!
فکر میکنید در جامعه ای که نصف جمعیت زنان این کشور اصلا انسان به حساب نمی آیند و دو زن در مقابل یک مرد قرار می گیرند ودر دادگاه اسلامیش ارزش یک زن از بیضه سمت چپ مرد کمتر است این حکومت بدنبال منافع ملی است؟
مردم ایران !
هدف حسن روحانی در معامله با غربیان بر سر این است که با باج دادن به آنها حکومت اسلامی شان را حفظ کند و برای آنها تنها چیزی که اهمیت ندارد، حقوق بشر و منافع ملی مردم ایران است.
هدف جمهوری اسلامی از مذاکره با آمریکا، صرفا امتیازگرفتن برای تقویت سلطه ی خود در سطح ملی و منطقه یی و رسیدن به اهدافی ست که نتوانسته هنوز به آنها دست یاید.



به این منظور جمهوری اسلامی برای بقای خود،کاملا تغییر شکل داد و رییس جمهوری اسلامی، اصل "مرگ بر آمریکا" ی نظام را زیر پا گذاشت و با رییس جمهور به اعتقاد بنیانگذار انقلاب اسلامی " شیطان بزرگ " تلفنی حرف زد و آرزوی بهبود روابط کرد.آیا غرب، اصول دمکراتیک خود را، مثل حقوق بشر که تا پیش از این از جمله پایه های مبارزه اش با نظام ولایت فقیه بود، قربانی معامله با نظام می کند؟ و آیا نظام به فرض پیشبرد این چرخش استراتژیک دوام می آورد؟
 تا سرنگونی جمهوری اسلامی و ولایت وقیح، ایران و منطقه رنگ آرامش را نخواهد دید،به غرب و جامعه بین الملل چشم امید نداشته باشیم برای آزادی ایران، خود آستین بالا کنیم
پاینده باد ایران ، زنده باد آزادی

نرمش مکارانه


دوستانی که در این چند روز از باز شدن چند ساعته اینترنت تا آزادی تعدای از زندانیان و استراتژی نرمش قهرمانانه جو گیر شدن و تصور می کنن ما داریم به سمت ایران آزاد پیش می ریم، فراموش نکنید که خیلی از این آزادی ها رو در زمان خاتمی مکار داشتیم ... شمایی که به نرمش قهرمانانه دل خوش کرده اید بدونید دوباره آخوند شما را فریب داده . 
به قول علی لاریجانی: "نرمش قهرمانانه تغییر تاکتیک‌ها است نه استراتژی نظام،در شرایط کنونی دولت دارد منطق گفت‌وگو را دنبال می‌کند اما به طور حتم استراتژی نظام در حوزه هسته‌ای هیچ وقت تغییرنمیکند "

       

پس بدونید این نرمشهای اخیر نه به خاطر بهبود وضعیت اقتصادی و رفاهی منو و شما، نه برای ایجاد جامعه ای آزاد... بلکه بخاطر فراهم آمدن فرصت فرار از بحران و دسترسی به وضعیتی مناسب برای رسیدن امکانات برای حزب الله لبنان، حماس و بشار اسد هست که در ماههای اخیر بودجه ای که از ایران دریافت می کردن از نصف هم کمتر شده
با این نرمش گیرم موسوی و کروبی و تمامی زندانیان سیاسی 88 هم آزاد شدند ، فیسبوک وتویتر چند سایت و وبلاگ هم رفع فیلتر شد،مشکل آمریکا و اسراییل هم رفع شد، فکر میکنید مشکل ما مردم ایران حل میشه؟!
تا زمانی که حکومت اسلامی در ایران باشه، چیزی تموم نشده و مبارزه برای آزادی ایران باید با قدرت ادامه پیدا کنه

پیش به سوی تمدن بزرگ





وقتی به گذشته نگاه میکنم، از درون فرو میریزم و تضاد های موجود اجتماعی قلبم را به درد می آورد.
 نمی دانم از کجا آغاز کنم، از گذشته ای که در یاد من با عبارت "پیش به سوی تمدن بزرگ" نقش بسته به نظر من بهترین است. در گوشه های غمگین ذهنم این جمله ی شاهنشاه برایم بسیار تکان دهنده است، همانطور که دنیا را تکان داد و به فاصله ی چند سال بعد سر نوشت ایران دگرگون شد. زمانی که ژنرال هایزر به ایران آمد، شاید آخرین نقشه برای سرنگونی پادشاهی بود که تمام عمر خود را صرف آبادانی ایران کرد، شاه بنیان گذار ایرانی نو بود. ایرانی که از بیماری، فقر، اعتیاد به شکل همه گیر، از اختلاف فاحش طبقاتی، از این همه درد و رنج خبری نبود. به یاد دارم آن طوفان سهمگین را و مردمی که برای وعده های پوچ خمینی به خیابان ها ریختند و فریاد آزادی سر دادند.آیا آنها معنای آزادی را به درستی می شناختند؟
آیا می دانستند حکومت مذهبی نمی تواند دریچه ای به سمت آزادی باز کند ولو هر قدر کوچک؟! به فاصله ی کمتر از دو سال سیاست های غلط و اعمال نفوذ غرب باعث شد ایران به جنگ تن دهد. جنگی که در آن میلیونها نفر جان خود را باختند و رژیم توانست از شهید، شاهد و مفاهیمی بدین گونه، نهایت بهره برداری را برای مدتی طولانی که تا این لحظه ادامه دارد از مردم ایران داشته باشد. در این فاصله فروش اسلحه به ایران چه سود فاحشی برای دلالان اسلحه داشت. در فاصله هشت سال جنگ، چه بسا خانواده هایی که ضربه های سختی از این جنگ خوردند و نیز عده ای هم به نان و نوایی رسیدند و توانستند از این قافله بار خود را بسته و به عنوان های بالا در ادارات و سازمان های دولتی راه پیدا کنند و بهره برداری از منابع ایران سرگرم شوند. سال ۶۶ اعدام دست جمعی آزادی خواهان و دگر اندیشان ایرانی فزونی یافت و اعضای گروه های سیاسی در نهایت یا به دار آویخته شدند و یا در جوخه های مرگ تیرباران شدند. آنان که توانستند جان به در بردند و از کشور گریختند و تبعید فصل نوین شد برای آزادی خواهان ایرانی. آموزش و پرورش اوضاع اسف باری داشت. ابتدا دانشگاه ها را بستند برای انقلاب به ظاهر فرهنگی و سرنوشت هزاران دانشجوی بلاتکلیف و باز هم عده ای جلای وطن کرده و عده ای هم به جوخه های مرگ و عده ای هم دار زندانهای مخوف . سی و سه سال چیزی جز مرگ و خونریزی و گرانی و نداری نشنیدم .حتی در شعار هایشان نیز بحث مرگ بود، مرگی مقدس که از آن برای صادر کردن انقلاب شان استفاده میکردند. برای صدور از هیچ جنایتی روی گردان نبودند، همه توانشان را خرج مثلث سبز خاورمیانه کردند و در این میان روز به روز دلار گران شد و ریال خوار. بالاتر رفتن فساد مالی سران، اقتصاد ورشکسته و فروش نفت به قیمت سفره های خالی مردم. قیافه های مردم همه عبوس، گرفته ، سرگردان و سر درگریبان.آه نمی توانم مقایسه کنم، روح ناسیونالیستی ایران کجاست که اسلام آن را به یغما برد؟ افتخارات ایران از کتاب های تاریخ پاک شدند و به جای آن تاریخ اسلام آمد. اسلامی که ۱۴۰۰ سال کشور من و ملتم را تحقیر کرد و بعد از آن ترویج خرافات، خرافات تا حدی که ایمان مردم به خدا حسین قلی شد و بساط فال و جادوگری حتی به دولت احمدی نژاد رسید به طوری که برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری عنوان نموده بود که هاله ای از نور در مرا احاطه کرده و من نظر کرده ی امامان هستم ! در هر قدم دیکتاتور با استفاده از مامورین تروریست فلسطینی و پاسداران تربیت شده ی ایرانی ،مردم عادی را مورد ضرب و شتم قرار میداد و صحنه های دلخراش را به راحتی هر ده قدم به ده قدم میتوانستی ببینی .افسردگی ناشی از مشکلات و مسائل اجتماعی ،اقتصادی، عدم امنیت کاری، و یافتن شغل ترس بزرگ تمام کسانی بود و هست که بعد از گذراندن دانشگاه رو به سوی تشکیل خانواده و استقلال دارند.

(در ایران ملایان ) هیچکس در جایگاه واقعی خود قرار نگرفته است و نور چشمی ها همه و همه چند شغله هستند و این در حالیست که افراد عادی از عدم امنیت شغل رنج میبرند ،به راحتی میتوان سیر قهقرایی را در ایران دید. مواد مخدر آینده ـی نسل ۵۹ به بعد را به ذلت کشید، توزیع مواد مخدر حتی در مدارس راهنمایی و دبیرستانی انجام میگیرد. شاید فکر کنید برای چه ؟ برای نسلی که در آینده سوال نکنند و زبان اعتراض باز نشود برای نسلی که فریاد را درگلو بشکند و در زیر پل ها مرگ را تجربه کنند و پول خرید مواد مخدر صرف خرید اسلحه شود برای مردم افغانستان تا به جان هم بیفتند و همدیگر را بکشند و من نمیتونم مفهوم آزادی را در هیچکدام از این راه کارها بیابم. شاید در صادرات دختران جوان به کشور های عربی نابودی نسل جوان ایرانی! آزادی کدام واژه است و در کجا میتوان آن را پیدا کرد، در سفرهای خالی مردم، در نگاه های افسرده و مات مردم یا در ضربه های شلاق جباران، آزادی کجاست. من میجنگم برای رسیدن به مفهوم آزادی. شاید نسل های فرزندان ما در ایران در هوای بهاری نسیم آزادی را استشمام کنند. ما در این راه امید و نگاه ما به سوی شاهزاده رضا پهلوی و اندیشه های سترگ وزیبای ایشان است.
پاینده باد ایران

رئیس جمهور چه می تواند بکند؟

(نوشته شده در پنجشنبه نهم خرداد 1392 از وبلاگ قبلی مسدود شده http://kouroshmasoumifar.blogfa.com/)


 با هر ترفندی بود ثبت نام و صلاحیت نامزدهای رئیس جمهوری تمام شد. بماند که در این نظام هرکسی که توان حضور و ماندن داشته باشد یا بدنبال حق و حقوق خود از طریق چپاول بیت المال است؛ یا بدنبال حفظ تاج و تخت خامنه ای و نظام است. در این نوشته ی کوتاه سوالهایی رو می پرسم شاید قدمی باشد در روشن شدن این مسئله که مشکل تاریخ ایران، اسلام است نه رئیس جمهور سیاه و سفید آن .  
همگی نامزدهای رئیس جمهوری ادعای توانایی بهبود وضع اقتصادی و معیشتی مردم را دارند ولی یادمان نرود که اینان میخواهند هدایت کشتی به گل نشسته ای را در دست بگیرند که در طول چندین سال با فرمانروایی خامنه ای و این اواخر هدایت دست نشانده اش، احمدی نژاد آنچنان به تالاب فقر و بدبختی فرو رفته است که عبرت همگان است. فراموش نکنید که درآمد نفتی هفتصد و پنجاه میلیارد دلاری دولت احمدی نژاد تقریبن دو و نیم برابر درآمد شانزده ساله ی دولت رفسنجانی و خاتمی و یا بهتره بگم چــــنـــدیــــن برابر کـــــــــــــل عواید نفتی ایران تا قـــبـــــل از انقلاب بود. آنوقت این باید نتیجه اش باشد؟ آمار بالای بیکاری؟ تورم سی درصدی؟ کاهش پنجاه درصدی ارزش ریال؟ کاهش به نصف تولید خودرو؟ بسته شدن بیشتر کارخانه ها و صنایع؟ وضعیت وخیم کشاورزی و حتی ورود گندم و شکر؟ بدهی کلان دولت به مردم و بخصوص معوقه های حقوق و مزایای کارمندان و کارگران؟ وضعیت وخیم دارو؟ گرانی؟ و...؟ و....؟ و...؟؟

در این شرایط به راستی....؟؟ آیا رفع تحریم ها در اختیار رئیس جمهور یا حتی خامنه ای است؟
آیا با این گــُنده گویی های انقلابی خامنه ای و شعارهای از سر غرور فرعون وارش، اوست که باید کاسه ی زهر  را همچون خمینی بنوشد تا روابط خارجی  با دیگر کشورها و اروپا و آمریکا بهتر شود یا رئیس جمهور؟
آیا در زمانی که خامنه ای و پیروان دیوصفتش مردم یک کشور دیگر(اسرائیل) را حتی انسان نمی داند، توقع بهبود شرایط را باید داشت؟
آیا با این بهار عربی که منطقه را فراگرفته و قدرت ایران هر روز ضعیفتر میشود و کار بجایی رسیده که حتی ترکیه و امارات و کویت هم اظهار وجود می کنند، حمایت چند کشور بدنام همچون کره شمالی و ونزولا و بوکینافاسو و حسن نصرالله فایده بخش است؟
آیا با این شکاف قدرتی که از بعد از انتخابات هشتاد و هشت در بین حاکمیت و بدنه ی اصلی جامعه بوجود آمده و کار بجایی رسیده که مشکلات داخل و خارج از ایران رها شده و هرکدام از این چپاولگران با رسوا کردن مفاسد دیگری تلاش بر قدرت طلبی بیشتر دارند؛ نباید هراس تجزیه ی داخلی ایران را داشت؟
آیا دولتهای آینده می خواهند با پیروی از فرمان خامنه ای و زور و کشتار و زندان معترضان، همچنان فضای امنیتی حاکم برجامعه را پیش ببرند؟ در اینصورت جواب شکم گرسنه ی مردم و انقلاب پابرهنگان را چه خواهند داد؟ آیا ... آیا...؟


                                                                                                              
 نمی دانم پاسخ چیست ولی فقط میدانم که تا این قانون اساسی و ولایت فقیه برسرکار است نباید توقع بهبود هیچ چیز را داشت و بیچاره ملتی که کارشان به جایی رسیده باشد که رفسنجانی ها و فلاحیان ها و دیگر خونخواران کثیف وطن فروش، امیدبخش آزادی و رفاه و رهایی آنان باشند.

زنده جاوید شد

زنده شد عیسی و برخواست از میان مردگان زنده جاوید شد، عیسی خداوند جهان رستاخیز مسیح بر همگان خجسته باد