Islam is a religion of terror
دین وحشت
۱۳۹۳ فروردین ۶, چهارشنبه
۱۳۹۲ اسفند ۲۹, پنجشنبه
ریحانه
نوشته فاطي محمدي عزیز در مورد ریحانه جباری
ریحانه دختر هنرمندی که به دست مقتول، قاتل شناخته شد
آنروزها تو دانشکده به فکر هیچ دانشجو و استادی نمی رسید که تو دختر کوچولوی باهوش موفرفری، همانی که لای یونولیت ها و اسفنج های کارگاه عروسکی وول می خورد، همانی که با شیرین زبانی کودکانه خود قدرت خنداندن همکلاسی و استادی جدی را داشت، دختری با پیشانی بلند ی که نشان زندگی بلند و بختی سپید است، امروز چنان سیاه بخت است و اسیر کابوس زندگی، شب های سیاه خود را در کابوس با وحشت به صبح می رسانی، ودر هر انتظار تا رسیدن آن سپیده شوم، هزاران بار می میرد و دوباره زنده می شود.
سال 73 بود من و مادرت شعله هر دو درگیر پایان نامه دانشجویی بودیم، قرار ما بر این بود که پایان نامه عملی را مشترکا انجام دهیم، پروزه کارگردانی مادرت و پروژه بازیگری من، نمایشی که مادرت انتخاب کرده بود نمایش بلبل سرگشته از علی نصیریان بود، ما هر دو مادر بودیم و کودکانی در راه و کودکانی در بغل داشتیم، روزی در حالی که خسته بودم و غر می زدم به شعله گفتم " نگاه کن این دانشجوهای دیگه چه زود پایان نامه هایشان را کار می کنند و فارغ التحصیل می شوند و لی واحدهای ما دیر به دیر پاس می شه و پایان نامه ما سخت کار می شه" خندید و گفت آخه فاطی جان اینها که مثل ما بچه ندارند تا مشکلی داشته باشند، این ما هستیم تا از در خونه بیرون می ایم بچه هامون جیششون می گیره و یه پامون پای کهنه گرفتن بچه ها و شستن ان و گوهشونه و یه پای دیگه دانشگاه ، یادم رفت تا برات بگم که مادرت این وظیفه ان و گوه شستن و کهنه گرفتن را در دانشگاه هم بعهده داشت ، مادری که عشق به فرزند و عشق به هنر داشت.
تارا دخترم هنوز یادش می یاد که وقتی برای تمرین و صحبت برای نمایش، خونه ی شما جمع می شدیم تو و تارا که آن موقع یکسال ازت کوچکتر بود به پشت بام می رفتید یا ساعتها پشت در قایم می شدید تا جادوگری را که فکر می کردید روی پشت بام خانه شما زندگی می کنه، گیر بندازین، چه کسی فکر می کرد ریحانه با هوش و خوشبخت آنزمان نوه ارشد پدر بزرگ و مادربزرگ فرهنگی، گل سر سبد دایی و خاله، امروز نا امید اسیر سیاهچال دیو شده باشد.
ریحانه جان آنروزها من خیلی غمگین بودم و این مادرت بود که به من قدرت و جسارت بازی کردن و روی صحنه رفتن را می داد، این مادرت بود که غصه ی من، فاطی حامله و افسرده را می خورد، این مادرت بود که از خاله مهربانش که ماما بود خواست تا برایم بیمارستان برای زایمان ردیف کنه و خودش پسرم را علی گویان به دنیا بیاورد، پسری که بند ناف چند دور به گردنش گره خورده بود و اگر مادرت نبود و خاله اش، شاید پسر رعنا و رشید بیست ساله ام هم الان نبود.
اما امروز که تو، ریحانه جباری، دختر شعله پاکروان، بازیگر و کارگردان، محقق و مدرس تئاتر در پشت میله های زندان در نوبت مرگ کفتار اعدام نشسته ای چه می توانم به مادرت بگویم ، جز بغضی در گلو و اشکی حلقه زده در چشمانم.

روی سخنم با توست ، ریحانه جباری هنرمند، دختر بازیگر و بازیگوش! دختر کوچولوی دانشکده هنرهای زیبا، دختربچه ای که در 9 سالگی بر روی صحنه رفت تا نقش اصلی نمایش عروسکی "رویای شبانه" را درفستیوال بین المللی نمایش عروسکی تهران بازی کند. سخنم با بازیگر نقش دخترکی است که از تنهایی و شب می ترسید و در یکی از شبهایی که تنها بود و وحشتزده، ماه و ستاره ها به دیدنش می ایند و با رقص و سرود و صحبت به دخترک ثابت می کنند که شب ترسناک نیست. ریحانه جان این نمایش به کارگردانی مادرهنرمندت شعله پاکروان بود و منهم یکی از عروسک گردان ها، وقتی شعله گفت که بازیگر نقش دخترک نمایش تو هستی، من تعجب کردم، مگر می شود از کودکی نه ساله انتظار بازی در چنین نقش پر تحرک و سختی را داشت، تمرین ها بیشتر تو خونه ی شما بود، همه گروه جمع می شدیم،
و این تو بودی که با جدیت و دیسپلین یک هنرمند حرفه ای بازی می کردی ، می خواندی و با ماه و ستاره ها حرف می زدی و در نهایت اجرای موفقیت آمیز نمایش در فستیوال عروسکی با هنرنمایی تو و کارگردانی مادر نازنینت،
ریحانه جان حالا شب تو چگونه می گذرد، آیا در پشت ان میله های خاکستری، آیا در این بازی تیره و تارزندگی هم ماه و ستارگان به خوابت می آیندتا تو را از وحشت تیرگی شبانه برهانند،
روی سخنم با توست ریحانه جباری، بازیگر خردسال سریال های اقای اصغر فرهادی، برنده ی سرشناس اسکار، آیا آقای فرهادی که دل بر پیرمردی الزایمری می سوزاند، با خبر است که غنچه ناشکفته سریال هایش باز نشده در حال خشکیدن است.
ریحانه جان، چطور، قاضی های بی انصاف و دادستان های بیدادگر دلشان آمد که خانواده شریف تو را خانواده ای لاابالی بدانند، تویی که بیشتر افرادخانواده ات تا سه نسل دارای تحصیلات عالیه بودند، تویی که مادرت فقط به دلیل حامله بودنش، به دلیل شرم از شکم بزرگش، بر عکس من بی شرم هفت ماه حامله بر روی صحنه بازی کردم و سماع رقصیدم، هفت ماه تمرین نمایش بلبل سرگشته را تعطیل کرد.
بعضی وقتها از غصه خنده ام می گیرد که تو را در دادگاه سگ باز خواندند، تویی که در کوچه و محل می گشتی تا حیوانات زخمی را پیدا کنی ، به درمانگاه ببری و در خانه از آنها مراقبت کنی، کاری که اگر در مملکت اینور آبی می کردی،شاید به پاس دوست دار و حامی حیوانات بودن مدالی هم می گرفتی.
ریحانه جان، اما آن مرد، همان که با کاندوم و زور و داروی بیهوشی و پول آمد، هیچوقت نفهمید که دختری مثل افقی بسیار وسیعتر از همه خیال های او دارد، کاش آتش به رویاهایت نمی زد با خیال های باطلش.
ریحانه جان ، شاید ندانی که آدم های زیادی در دنیا هستند که دل نگران تو و دنبال نجات تو هستند،
ریحانه دختر هنرمندی که به دست مقتول، قاتل شناخته شد
آنروزها تو دانشکده به فکر هیچ دانشجو و استادی نمی رسید که تو دختر کوچولوی باهوش موفرفری، همانی که لای یونولیت ها و اسفنج های کارگاه عروسکی وول می خورد، همانی که با شیرین زبانی کودکانه خود قدرت خنداندن همکلاسی و استادی جدی را داشت، دختری با پیشانی بلند ی که نشان زندگی بلند و بختی سپید است، امروز چنان سیاه بخت است و اسیر کابوس زندگی، شب های سیاه خود را در کابوس با وحشت به صبح می رسانی، ودر هر انتظار تا رسیدن آن سپیده شوم، هزاران بار می میرد و دوباره زنده می شود.
سال 73 بود من و مادرت شعله هر دو درگیر پایان نامه دانشجویی بودیم، قرار ما بر این بود که پایان نامه عملی را مشترکا انجام دهیم، پروزه کارگردانی مادرت و پروژه بازیگری من، نمایشی که مادرت انتخاب کرده بود نمایش بلبل سرگشته از علی نصیریان بود، ما هر دو مادر بودیم و کودکانی در راه و کودکانی در بغل داشتیم، روزی در حالی که خسته بودم و غر می زدم به شعله گفتم " نگاه کن این دانشجوهای دیگه چه زود پایان نامه هایشان را کار می کنند و فارغ التحصیل می شوند و لی واحدهای ما دیر به دیر پاس می شه و پایان نامه ما سخت کار می شه" خندید و گفت آخه فاطی جان اینها که مثل ما بچه ندارند تا مشکلی داشته باشند، این ما هستیم تا از در خونه بیرون می ایم بچه هامون جیششون می گیره و یه پامون پای کهنه گرفتن بچه ها و شستن ان و گوهشونه و یه پای دیگه دانشگاه ، یادم رفت تا برات بگم که مادرت این وظیفه ان و گوه شستن و کهنه گرفتن را در دانشگاه هم بعهده داشت ، مادری که عشق به فرزند و عشق به هنر داشت.
تارا دخترم هنوز یادش می یاد که وقتی برای تمرین و صحبت برای نمایش، خونه ی شما جمع می شدیم تو و تارا که آن موقع یکسال ازت کوچکتر بود به پشت بام می رفتید یا ساعتها پشت در قایم می شدید تا جادوگری را که فکر می کردید روی پشت بام خانه شما زندگی می کنه، گیر بندازین، چه کسی فکر می کرد ریحانه با هوش و خوشبخت آنزمان نوه ارشد پدر بزرگ و مادربزرگ فرهنگی، گل سر سبد دایی و خاله، امروز نا امید اسیر سیاهچال دیو شده باشد.
ریحانه جان آنروزها من خیلی غمگین بودم و این مادرت بود که به من قدرت و جسارت بازی کردن و روی صحنه رفتن را می داد، این مادرت بود که غصه ی من، فاطی حامله و افسرده را می خورد، این مادرت بود که از خاله مهربانش که ماما بود خواست تا برایم بیمارستان برای زایمان ردیف کنه و خودش پسرم را علی گویان به دنیا بیاورد، پسری که بند ناف چند دور به گردنش گره خورده بود و اگر مادرت نبود و خاله اش، شاید پسر رعنا و رشید بیست ساله ام هم الان نبود.
اما امروز که تو، ریحانه جباری، دختر شعله پاکروان، بازیگر و کارگردان، محقق و مدرس تئاتر در پشت میله های زندان در نوبت مرگ کفتار اعدام نشسته ای چه می توانم به مادرت بگویم ، جز بغضی در گلو و اشکی حلقه زده در چشمانم.

روی سخنم با توست ، ریحانه جباری هنرمند، دختر بازیگر و بازیگوش! دختر کوچولوی دانشکده هنرهای زیبا، دختربچه ای که در 9 سالگی بر روی صحنه رفت تا نقش اصلی نمایش عروسکی "رویای شبانه" را درفستیوال بین المللی نمایش عروسکی تهران بازی کند. سخنم با بازیگر نقش دخترکی است که از تنهایی و شب می ترسید و در یکی از شبهایی که تنها بود و وحشتزده، ماه و ستاره ها به دیدنش می ایند و با رقص و سرود و صحبت به دخترک ثابت می کنند که شب ترسناک نیست. ریحانه جان این نمایش به کارگردانی مادرهنرمندت شعله پاکروان بود و منهم یکی از عروسک گردان ها، وقتی شعله گفت که بازیگر نقش دخترک نمایش تو هستی، من تعجب کردم، مگر می شود از کودکی نه ساله انتظار بازی در چنین نقش پر تحرک و سختی را داشت، تمرین ها بیشتر تو خونه ی شما بود، همه گروه جمع می شدیم،
و این تو بودی که با جدیت و دیسپلین یک هنرمند حرفه ای بازی می کردی ، می خواندی و با ماه و ستاره ها حرف می زدی و در نهایت اجرای موفقیت آمیز نمایش در فستیوال عروسکی با هنرنمایی تو و کارگردانی مادر نازنینت،
ریحانه جان حالا شب تو چگونه می گذرد، آیا در پشت ان میله های خاکستری، آیا در این بازی تیره و تارزندگی هم ماه و ستارگان به خوابت می آیندتا تو را از وحشت تیرگی شبانه برهانند،
روی سخنم با توست ریحانه جباری، بازیگر خردسال سریال های اقای اصغر فرهادی، برنده ی سرشناس اسکار، آیا آقای فرهادی که دل بر پیرمردی الزایمری می سوزاند، با خبر است که غنچه ناشکفته سریال هایش باز نشده در حال خشکیدن است.
ریحانه جان، چطور، قاضی های بی انصاف و دادستان های بیدادگر دلشان آمد که خانواده شریف تو را خانواده ای لاابالی بدانند، تویی که بیشتر افرادخانواده ات تا سه نسل دارای تحصیلات عالیه بودند، تویی که مادرت فقط به دلیل حامله بودنش، به دلیل شرم از شکم بزرگش، بر عکس من بی شرم هفت ماه حامله بر روی صحنه بازی کردم و سماع رقصیدم، هفت ماه تمرین نمایش بلبل سرگشته را تعطیل کرد.
بعضی وقتها از غصه خنده ام می گیرد که تو را در دادگاه سگ باز خواندند، تویی که در کوچه و محل می گشتی تا حیوانات زخمی را پیدا کنی ، به درمانگاه ببری و در خانه از آنها مراقبت کنی، کاری که اگر در مملکت اینور آبی می کردی،شاید به پاس دوست دار و حامی حیوانات بودن مدالی هم می گرفتی.
ریحانه جان، اما آن مرد، همان که با کاندوم و زور و داروی بیهوشی و پول آمد، هیچوقت نفهمید که دختری مثل افقی بسیار وسیعتر از همه خیال های او دارد، کاش آتش به رویاهایت نمی زد با خیال های باطلش.
ریحانه جان ، شاید ندانی که آدم های زیادی در دنیا هستند که دل نگران تو و دنبال نجات تو هستند،
۱۳۹۲ اسفند ۲۴, شنبه
۱۳۹۲ اسفند ۱۸, یکشنبه
شورشی های ۵۷ ، مدعیان امروز
هادی خرسندی :
"چرا انقلاب کردیم!
به دلیل اینکه به هر حال فجایعی بود که بود
این نبود که بگیم از مدینه فاضله خودمون را انداختیم توی جهنم
بعضی از دوستان سلطنت طلب ما گاهی دچار سوء تفاهم می شوند
اینکه مابه قصور خودمان در بعضی موارد اذعان کنیم
هیچ معنی این نیست که داریم ابراز پشیمانی می کنیم
نه! میتونستیم بـــهتر عمل کنیم..."
.............................................
هادی جان،خودت را اصلا ناراحت نکن! شما هیچ قصوری نکردی. قبل انقلاب که رفتی انگلیس خونه زندگی درست کردی، بعد هم انقلاب کردید و بعد با یک پخ خمینی برگشتی انگلیس پیش زن و بچه هات؛ بسیار عالی عمل کردی ، بهتر از این نمی شد!
خانم مهرانگیز کار با انقلابش، نه تنها غرور ملی را از کف داد بلکه شعارمورد علاقه اش(مرگ بر آمریکا) را هم ازش دزدیدند. حالا رفته آمریکا داره دنبال گمشده هاش می گرده!
۱۳۹۲ اسفند ۱۰, شنبه
پولتیک
یکی ازمعدود برنلمه های تلویزیونی که علاقه داشتم و تماشا می کردم، طنز سیاسی پارازیت و به تازگی پولتیک بود که کامیز حسینی مجری آن بوده و هست.
قسمت بیست و نهم پولتیک را امروز دیدم . در اول برنامه اینگونه شروع می کند که روزی زِ سر سنگ یه چیزی به هوا خواست و فرمود... ،منظورش شاه فقید بود!
به این فکر افتادم که آیا برای نقد جمهوری اسلامی و دیکتاتوری آخوندی باید با بی احترامی به شاه فقید شروع می شد؟ شاهی که در دوران خودش و پدر بزرگوارش در مدتی بسیار کوتاه ایران را از قعر بدبختی به اوج سربلندی رساندند و ایران دوست تر وخادم تر از آنها در تاریخ معاصر به یاد نداریم.
راستش را بگویم؛اگر کسی در دنیا قرار است برایم مقدس باشد میهن من ایران است و رضا شاه بزرگ و محمد رضا شاه پهلوی هستند که وجود ایران را از وجود آنها داریم. ولی صحبت من تقدس نبود ، حرف من اینست که پس از سی و پنج سال دشمنی ، افترا و نقدهای نامنصفانه و یک جانبه به خاندان پهلوی، آیا دیگر بس نیست؟
کمونیستها ، مجاهدین، اسلامیون, ... خلاصه ازچپ تا راست و مردم عادی با نا سپاسی فراوان و ظالمانه، خانواده پهلوی را نقد کردند و کوبیدند، حتا مردم مخالف جمهوری اسلامی و ضد انقلاب که از دیکتاتوری جمهوری اسلامی به تنگ آمده اند ،شاه را نقد میکنند که چرا مقاومت نکرد ، چرا نکشت ، تا این انقلاب به وقوع نپیوندد!
آیا دیگر بس نیست؟
آیا دیگر وقت آن نرسیده که دوستان چپ و میانه و راست به ایران بیندیشند و به خدماتی که این پدر و پسر بزرگوار به ایران کردند بیندیشند و ارج نهند؟ آیا وقت آن نرسیده که خادمین به ایران را بشناسند، بیاموزند وحرمت نگهدارند ؟
آقایانی که معتقد هستند به هر کس وهر چیزی باید انتقاد کرد و به چالش کشید تا دیکتاتور به وجود نیاید ، جرأت این را دارند که داستان هلوکاست را به چالش بکشند؟ آقای کامبیز خان میتوانی بگویی ،روزی یه چیزی به هوا خواست و عکس پیامبر اسلام را نشان دهی؟
با چه رویی و چه منطقی شاه فقید را با خمینی و خامنه ای جلاد یا دیگر خائنین مانند موسوی و رفسنجانی و روحانی مقایسه میکنی و در کنار هم می گذاری؟ پولتیک زشت این هفته را تو زدی
آقای شاهین نجفی هم با نقد دشمنان ایران پر طرف دار و معروف شد ولی با بی احترامی به خدمتگذار ایران (رضا شاه بزرگ) از چشم ما افتاد. مراقب باش به سرنوشت او دچار نشوی
پاینده ایران ، برافراشته پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران
قسمت بیست و نهم پولتیک را امروز دیدم . در اول برنامه اینگونه شروع می کند که روزی زِ سر سنگ یه چیزی به هوا خواست و فرمود... ،منظورش شاه فقید بود!
به این فکر افتادم که آیا برای نقد جمهوری اسلامی و دیکتاتوری آخوندی باید با بی احترامی به شاه فقید شروع می شد؟ شاهی که در دوران خودش و پدر بزرگوارش در مدتی بسیار کوتاه ایران را از قعر بدبختی به اوج سربلندی رساندند و ایران دوست تر وخادم تر از آنها در تاریخ معاصر به یاد نداریم.
راستش را بگویم؛اگر کسی در دنیا قرار است برایم مقدس باشد میهن من ایران است و رضا شاه بزرگ و محمد رضا شاه پهلوی هستند که وجود ایران را از وجود آنها داریم. ولی صحبت من تقدس نبود ، حرف من اینست که پس از سی و پنج سال دشمنی ، افترا و نقدهای نامنصفانه و یک جانبه به خاندان پهلوی، آیا دیگر بس نیست؟
کمونیستها ، مجاهدین، اسلامیون, ... خلاصه ازچپ تا راست و مردم عادی با نا سپاسی فراوان و ظالمانه، خانواده پهلوی را نقد کردند و کوبیدند، حتا مردم مخالف جمهوری اسلامی و ضد انقلاب که از دیکتاتوری جمهوری اسلامی به تنگ آمده اند ،شاه را نقد میکنند که چرا مقاومت نکرد ، چرا نکشت ، تا این انقلاب به وقوع نپیوندد!
آیا دیگر بس نیست؟
آیا دیگر وقت آن نرسیده که دوستان چپ و میانه و راست به ایران بیندیشند و به خدماتی که این پدر و پسر بزرگوار به ایران کردند بیندیشند و ارج نهند؟ آیا وقت آن نرسیده که خادمین به ایران را بشناسند، بیاموزند وحرمت نگهدارند ؟
آقایانی که معتقد هستند به هر کس وهر چیزی باید انتقاد کرد و به چالش کشید تا دیکتاتور به وجود نیاید ، جرأت این را دارند که داستان هلوکاست را به چالش بکشند؟ آقای کامبیز خان میتوانی بگویی ،روزی یه چیزی به هوا خواست و عکس پیامبر اسلام را نشان دهی؟
با چه رویی و چه منطقی شاه فقید را با خمینی و خامنه ای جلاد یا دیگر خائنین مانند موسوی و رفسنجانی و روحانی مقایسه میکنی و در کنار هم می گذاری؟ پولتیک زشت این هفته را تو زدی
آقای شاهین نجفی هم با نقد دشمنان ایران پر طرف دار و معروف شد ولی با بی احترامی به خدمتگذار ایران (رضا شاه بزرگ) از چشم ما افتاد. مراقب باش به سرنوشت او دچار نشوی
پاینده ایران ، برافراشته پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران
۱۳۹۲ اسفند ۸, پنجشنبه
۱۳۹۲ بهمن ۲۴, پنجشنبه
۱۳۹۲ بهمن ۱۴, دوشنبه
پاسخ به تاریخ
در این کتاب قصد دارم نشان بدهم که چرا در راه رسیدن به اهدافم پافشاری میکردم؛ و چرا میخواستم جامعهای بر اساس عدالت اجتماعی، و نه مبارزه طبقاتی بنا کنم؛ جامعهای که همه در آن یکپارچه و وابسته به یکدیگر باشند. و گفتنی است چون همه کشورهای جهان_ چه دنیای غرب، چه کشورهای بلوک شرق و چه جهان سوم_ حسن تفاهم داشتم، این امکان برایم فراهم آمد که بتوانم در محیطی آکنده از صلح و صفا، کوشش خود را برای رساندن ایران به سوی تمدن بزرگ دنبال کنم
«شاهنشاه آریامهر»
![]() |
| پاسخ به تاریخ |
۱۳۹۲ بهمن ۱۲, شنبه
جشن سده
http://zartoshtianstockholm.com/برگزای جشن سده به همراه آتش افروزی در استکهلم انجمن زرتشتیان در استکهلم جشن سده را به همت یاران و همکیشان در برف و سرمای سوئد برگزار کرد تا آتش مهر میهن را که در هزاره های تاریخ کهن میهن بدست ما رسیده است را پاسبانی کند. این جشن پسین امروز با سرود زیبای ای ایران آغاز شد و با نقالی و شاهنامه خوانی جشن سده ادامه یافت. سپس سخنرانی در مورد پیشینه جشن سده انجام گرفت و چکامه هایی در وصف سده سروده شد. پس از آن، آتش افروزی که بخش بنیادین سده می باشد با مشعل بدستان سپید جامه انجام گرفت و پس از آن بخشهایی از نیایش آتش از اوستای پاک درکنار آتش فروزان خوانده شد. در ادامه یاران دست به دست هم بدور آتش به سرایش آهنگهای شاد و میهنی بدور آتش پرداختند و سپس پذیرایی با آش داغ به پایان رسید. گزارشی تصویری از جشن را می توانید در زیر ببینید:
اشتراک در:
پستها (Atom)
زنده جاوید شد
زنده شد عیسی و برخواست از میان مردگان زنده جاوید شد، عیسی خداوند جهان رستاخیز مسیح بر همگان خجسته باد
-
با توجه به تصویر،شما کدام پوشش را برای بانوان شایسته میدانید؟ یکی از مسائل مهم و عمده جهان اسلام شیوه پوشش زنان در اماکن عموم...
-
بیش از سه دهه از بزرگترین خیانت تاریخ به میهنم ایران می گذرد . بسیاری از خائنین و دشمنان خارجی ایران زمین با گذشت زمان و افشای پرونده ه...
-
هادی خرسندی : "چرا انقلاب کردیم! به دلیل اینکه به هر حال فجایعی بود که بود این نبود که بگیم از مدینه فاضله خودمون را انداختیم توی جه...


.png)

































