Islam is a religion of terror

Islam is a religion of terror
دین وحشت

۱۳۹۵ شهریور ۱۳, شنبه

بردوش کشیدن صلیب


مسیح در جاهای زیادی از انجیل به واژه "صلیب" اشاره کرد. منظور او از این ها آن صلیب چوبی که او بخاطر ما بر دوش کشید نبود. در واقع هر وقت که او به صلیب اشاره کرد، منظورش صلیبی بود که ما باید به عنوان شاگردان او بر دوش بگیریم. در واقع همین صلیب و اینکه ما آن را به دوش بگیریم است که ما را شاگردان واقعی او می سازد.

لوقا 14: 25-27 و 33
" و هنگامي كه كه جمعي كثير همراه او مي رفتند، روي گردانيده بديشان گفت: «اگر كسي نزد من آيد و پدر ، مادر و زن و اولاد و برادران و خواهران، حتّي جان خود را نيز دشمن ندارد، شاگرد من نمي تواند بود. و هر كه صليب خود را برندارد و از عقب من نيايد، نمي تواند شاگرد من گردد.... «پس همچنين هر يكي از شما كه تمام مايملك خود را ترك نكند، نمي تواند شاگرد من شود."

متی 16: 23-25
" امّا او برگشته، پطرس را گفت: «دور شو از من اي شيطان زيرا كه باعث لغزش من مي باشي، زيرا نه امور الهي را بلكه امور انساني را تفكّر مي كني!» آنگاه عيسي به شاگردان خود گفت: «اگر كسي خواهد متابعت من كند، بايد خود را انكار كرده و صليب خود را برداشته، از عقب من آيد. زيرا هر كس بخواهد جان خود را برهاند، آن را هلاك سازد؛ امّا هر كه جان خود را بخاطر من هلاك كند، آن را دريابد."

متی 10: 33-39
" امّا هر كه مرا پيش مردم انكار نمايد، من هم در حضور پدر خود كه در آسمان است او را انكار خواهم نمود. گمان مبريد كه آمده ام تا سلامتي بر زمين بگذارم. نيامده ام تا سلامتي بگذارم بلكه شمشير را. زيرا كه آمده ام تا مرد را از پدر خود و دختر را از مادر خويش و عروس را از مادر شوهرش جدا سازم. و دشمنان شخص، اهل خانه او خواهند بود. و هر كه پدر يا مادر را بيش از من دوست دارد؛ لايق من نباشد و هر كه پسر يا دختر را از من زياده دوست دارد، لايق من نباشد. و هر كه صليب خود را برنداشته، از عقب من نيايد، لايق من نباشد. هر كه جان خود را دريابد، آن را هلاك سازد و هر كه جان خود را بخاطر من هلاك كرد، آن را خواهد در يافت."


۱۳۹۵ خرداد ۲۰, پنجشنبه

جان من خداوند را می‌ستاید



«جان من خداوند را می‌ستایدو روحم در نجات‌ دهنده‌ام خدا، به‌وجد می‌آید،زیرا بر حقارتِ کنیزِ خود نظر افکنده است.زین پس، همۀ نسلها خجسته‌ام خواهند خواند،زیرا آن قادر که نامش قدوس است،کارهای عظیم برایم کرده است.رحمت او، نسل اندر نسل،همۀ ترسندگانش را در‌بر می‌گیرد.او به بازوی خود، نیرومندانه عمل کردهو آنان را که در اندیشه‌های دل خود متکبرند، پراکنده ساخته است؛فرمانروایان را از تخت به‌زیر کشیدهو فروتنان را سرافراز کرده است؛گرسنگان را به چیزهای نیکو سیر کردهامّا دولتمندان را تهی‌دست روانه ساخته است او رحمت خود را به‌یاد آورده،و خادم خویش اسرائیل را یاری داده است،همانگونه که به پدران ما ابراهیم و نسل او وعده داده بود که تا ابد چنین کند.»

۱۳۹۳ اسفند ۱۶, شنبه

دعای ربانی

نتیجه تصویری برای ‪vår fader‬‏





دعای ربانی،
تقریباً معروفترین دعا در مسیحیت است. در یکشنبه عید پاک سال ۲۰۰۷ برآورد می‌شود بیش از دو میلیارد مسیحی کاتولیک،پروتستان و ارتودوکس این دعا را به صدها زبان نیایش کرده باشند.
این دعا قسمتی از موعظه بالای کوه عیسی مسیح است. در عهد جدید دو ویرایش از این دعا ذکر گردیده است. یکی در متی ۶:۹ تا ۶:۱۳ و دیگری در لوقا ۱۱:۲ تا ۱۱:۴۴

متن دعا در ترجمه فارسی قدیم بر اساس انجیل متی چنین است:

ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد.
ملکوت تو بیاید. اراده تو چنان‌که در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود.
نان کفاف ما را امروز به ما بده.
و گناهان ما را ببخش چنان‌که ما نیز، آنانکه بر ما گناه کردند را می‌بخشیم.
و ما را در آزمایش میاور، بلکه از شریر رهایی ده.
زیرا ملکوت، قدرت و جلال از آن توست تا ابدالاباد، آمین.


۱۳۹۳ تیر ۱۲, پنجشنبه

آرمان یا رویا؟


 سازمان مجاهدین خلق گردهمايی «بزرگی» را در روز جمعه ششم تیرماه در «ویلپنت» در حومه شهر پاريس، برگزار کرد. ده ها هزار تن در حمايت از اين گروه مستقر در فرانسه راهپيمايی کردند، در ميان شرکت کنندگان دراین گردهمایی،  شماری از مقام های رسمی سابق دولت ايالات متحده آمريکا و ژنرال های سابق اين کشور نيز حضور داشتند.

گردهمایی بزرگ مجاهدين خلق - روز جمعه ششم تیرماه در ویلپنت در حومه شهر پاريس 

چه تفاوتی بین مجاهدین خلق و ما هواداران پادشاهی وجود دارد که نمی توانیم چنین گردهمایی را انجام دهیم!؟

مجاهدین آرمان دارند
 و برای دست یابی به اعتقاد و آرمانشان، کشتند، کشته شدند، زندان و شکنجه شدند از کشور آواره شدند و باز درون و برون کشور با تمام توان جنگیده اند ...
 ایمان دارند ، آرمان دارند.
ولی ما...!
قبل از انقلاب پیشاهنگ شدیم ،سرود خواندیم ، پرچم برافراشتیم و مغرورانه جاوید شاه گفتیم بدون اینکه تمدن بزرگ را، وطن را درک کنیم و بدون اینکه سخنان و هشدارهای شاهنشاه مان را بشنویم ، درک کنیم و به فرزندانمان تعلیم دهیم ...
سال ۵۷ از ترس جان و آرامش خودمان ، پرچمهای شیروخورشید نشان را مخفی کردیم، کتاب شاهنامه و کتابهای انقلاب سفید و از این جمله را در خلوت و ترس سوزاندیم و در کنج خانه مخفی شدیم و سکوت کردیم.
در تقلب انتخاب آری یا نه به جمهوری اسلامی ، در دل نه گفتیم و در خانه ماندیم، در سکوت جاوید شاه گفتیم و در اصل خواهان جاوید ماندن خودمان بودیم و باز سکوت کردیم.
در خلوت جُک ساختیم، فحش دادیم، ناله کردیم و به حجاب اجباری تن دادیم و باز سکوت کردیم. سوختیم و ساختیم و گروهی یا تک تک از کشور کوچ کردیم و به امید امکان بازگشت و سفر به ایران اشغال شده و دیدار خانواده باز هم سکوت کردیم.



هر گاه بعضاً سکوت را شکستیم، از شکوه ایران دوران شاهنشاهی و تمدن بزرگ سخن راندیم. از شاهنشاه و تمدنی که نشناختیم،حمایت نکردیم، برایش نجنگیدیم و نشستیم و نگاه کردیم، غصه خوردیم، اشک ریختیم و سکوت کردیم.
و همچنان چشم به راه بازگشت شاهنشاه هستیم که بازگردد بدون اینکه خودمان هیچ قدمی در راه آزادی خودمان برداریم. چشم به راه بازگشتِ تمدنی که نفهمیدیم، بازگشت پادشاهی که نشناختیم و با خالی کردن پشتش ، اشک بر چشمانش جاری ساختیم .
چشم به راه شهنشاهی که بیاید و یک تنه ما را برهاند.
ما آرمان و ایمان نداریم، ما رویا داریم.

پاینده ایران ، برافراشته پرچم سه رنگ شیروخورشید نشان ایران
 جاوید خاندان ایران ساز پهلوی



۱۳۹۳ فروردین ۳۱, یکشنبه

آرتش شاهنشاهی



بیش از سه دهه از بزرگترین خیانت تاریخ به میهنم ایران می گذرد .

بسیاری از خائنین و دشمنان خارجی ایران زمین با گذشت زمان و افشای پرونده های سرّی سازمانهای اطلاعاتی ، به سیاست پلید و اشتباه خود اعتراف نمودند ولی همچنان بسیاری از مزدوران و خائنین به ظاهر ایرانی، بر حماقت خود پافشاری می نمایند. شورشیان ۵۷ و مدعیان امروز.


یکی از این شورشیان ۵۷ و مدعیان امروز، آقای دکتر بنی صدر است که امشب در تلویزیون صدای آمریکا مدعی می شود که قبل از انقلاب آرتش ایران ملی نبوده و ایشان با ملی کردن و سازمان دهی و فرماندهی آرتش، توانسته است در مدت چهار ماه عراق را در جنگ شکست داده و مجبور به مذاکره کند! (طبق اسناد منتشر شده استعمار گر پیرانگلستان) و همه رشادت ها و دلاوری های آرتش ایران را پای حساب درایت!! خود می گذارد.

آقای بنی صدر آرتش شاهنشاهی ملی نبود؟!



سخن از آرتش شاهنشاهی است. یادگار گرانبهایی که شاهان پهلوی در ارتش ایران از خود باقی گذاشتند.


آرتشی که در سال ۱۳۰۳ قوای نیروهای مسلح ایران ۸۰ هزار نفر تخمین زده میشد و در سال ۱۳۲۰ خورشیدی به ۱۲۵۰۰۰ نفر افزایش یافته بود که از سطح آموزش و تسلیحات بسیار خوبی برخوردار بودند.


آرتشی که روزی با فرماندهی والای اعلیحضرت رضاشاه بزرگ جان گرفت و با رهبری و درایت اعلیحضرت همایون شاهنشاه آریامهر به پیشرفته ترین تجهیزات و سلاحهای جهان و دلیرترین و با استعدادترین نفرات نظامی مجهز گردیده و در رده پنجمین ارتشهای جهان جای گرفته بود.

آرتشی که گذشته از پاسداری از مرزهای کشور در همه جا به کمک مردم شتافته و در پیشبرد و حفظ فرهنگ و سنن ملی ایران و ایرانیان نقش بزرگی را ایفا نموده است.

آقای دکتر بنی صدر این آرتش را شما ملی و سازماندهی کردید؟!! آیا شرم نمی کنید!؟








هرگونه توفیقی که سربازان و افسران ارتش در راه خدمت به میهن از زمان تاسیس آرتش نوین ایران و تا امروز حاصل نموده اند، در اثر زحمات شبانه روزی و مراقبت های دائمی و پندهای پدرانه این پدران تاجدار ما و لیاقت و دلاوری ارتشیان وطن پرست ایرانی بوده است.



پاینده ایران ، برافراشته پرچم سه رنگ شیروخورشید نشان ایران



کورش معصومی فر

۲۹ فروردین ماه ۱۳۹۳

۱۳۹۳ فروردین ۸, جمعه

من ریحانه هستم




ريحانه جباری زن جوان ۲۶ ساله‌ای است که در خطر اعدام است. او به اتهام قتل فردی به نام مرتضی دستگير شد و تاکنون هفت سال در زندان بوده است. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی اخیرا حکم اعدام او را صادر کرده است.

ریحانه طراح دکوراسیون بود. مرتضی زمانی که ريحانه در یک کافی‌شاپ مشغول مکالمه تلفنی بود، تصادفا این مکالمه را شنیده و از شغل ریحانه خبردار می‌شود. او از ريحانه می‌خواهد که برای انجام کار دکوراسیون به دفترش مراجعه کند. چندی بعد آن‌ها با هم قرار می‌گذارند که برای نشان دادن محل و صحبت کردن در مورد کار راهی‌ دفتر مرتضی‌ شوند. برای رفتن به محل کار، ریحانه سوار ماشین مرتضی می‌شود. سر راه، مرتضی در مقابل داروخانه‌ای توقف می‌کند و اجناسی از داروخانه می‌خرد، سپس سوار اتومبیل شده و همراه ریحانه به سوی دفتر مرتضی‌ حرکت می‌کنند.

پس از این‌که به محل می‌رسند، ریحانه متوجه می‌شود که آن‌جا محل کار نیست بلکه یک خانه متروکه است. مرتضی دو ليوان شربت روی ميز گذاشته و فورا در را می‌بندد و دستش را دور کمر ريحانه گره زده به او می‌گويد راه فرار نداری! در حین درگيری بین ريحانه با مرتضی در جريان دفاع از خود، ريحانه با چاقو به کتف مرتضی ضربه‌ای زده و فرار می‌کند. مرتضی گويا در اثر خونريزی فوت می‌کند. آزمايشات بعدی نشان داده که آبميوه روی ميز حاوی داروی بيهوشی بوده است. ريحانه را دستگير کرده و بعد از شکنجه از او اقرار می‌گيرند که قتل برنامه‌ريزی شده بوده، و حتی چنین شنیده شده که به او گفته‌اند قتل سياسی بوده است. ظاهرا مرتضی قبلا برای وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی کار می‌کرده است. بدین ترتیب ريحانه را به اعدام محکوم کرده‌اند و اکنون با تایيد اين حکم و ابلاغ آن به واحد اجرای احکام ممکن است هر لحظه ريحانه را اعدام کنند. 

ما با اعلام کمپين نجات ريحانه از همگان خواهانيم هر امکاناتی دارند را برای نجات او بکار گيرند. اگر امکان تماس با رسانه‌ها را داريد، به آن‌ها خبر بدهيد؛ اگر امکان تماس با دولت‌ها و نهادهای حقوق بشری را داريد، با آن‌ها تماس بگيريد؛ و اگر امکان سازمان دادن ميتينگ و يا ارسال نامه اعتراضی را داريد اين اقدامات را فورا در دستور کار قرار دهید. ما از شنبه ۲۱ مارس تا شنبه ۲۸ مارس را هفته همبستگی با ريحانه اعلام می‌کنيم؛ و در روز شنبه ۲۸ مارس در شهرهای مختلف دنيا ميتينگ و اعتراضاتی عليه حکم اعدام او بر پا خواهيم کرد. کمک کنيد جان اين زن جوان را نجات دهيم. در قدم اول اين طومار اعتراضی را امضا کنيد. اين تومار براي بان کي مون، کاترين اشتون و احمد شهيد ارسال خواهد شد.
مينا احدی,شبنم اسداللهی,نازنين افشين جم ,شادی پاوه
۲۱ مارس ۲۰۱۴
تماس با ما: hamseda@gmail.com و minnaahadi@gmail.com

۱۳۹۳ فروردین ۶, چهارشنبه

مکاشفات یوحنا

                



           مکاشفات یوحنا       


یوحنا
شهود عشق و
گواه عيسی بود.
خوشا
بر آنانی
که اين کلام را می‌شنوند.
خوشا
بر آنانی که چشم‌دار و سينه‌بانِ کتاب و
نبوت‌اند.

چرا که وقت،
وقت است و
وقت،
نزديک است.
خوشا بر شما که ساربان سرود و سعادتيد،
از او که هست و
از او که بودو
از او که می‌آيد،
يا که از آن هفت روانِ زلال که
نبی را به بارگاه آسمان می‌طلبد.
و عيسی را
که نخست‌زاده‌ی مُردگان و
سَرور سلاطين است.

و عيسی را
که تجسم عشق و
جلوسِ جليل خداوند است.
همويی که رگانش
چشمه‌ساران تعميدند.
همويی که با خون و در تبسمِ خويش
به شستن شک از شبِ سينه‌ها
صيحه کشيد و
گذشت و
رفت.
همويی که ضامن رستگاریِ رازداران و
رفيقان است.
اينک اوست
که بر ارابه‌ی ابرها می‌آيد.
چشم بگشای و ببين،
اينک اوست
که می‌آيد.
ای که به ميخ و به مرگش سپرده‌ايد!
ای شما
تمامِ اهل هوا!
چشم بگشاييد و ندامتِ خويش را
نظاره کنيد.
اينک اوست
که بر ارابه‌ی ابرها می‌آيد.

منم!
الف و باء و اول و آخر،
خداوندگارِ خدايی
که هست و
که بود و
که می‌آيد.

و من
يوحنايم،
رفيق شما و شريکِ مصيبت‌هاتان،
چه در ملکوت و
چه در صبرِ آن رسول.

شهود عشق و
شريکِ مرگِ مسيح.

تا به وعده‌ی او،
که من حلول روح را شنيدم و
آوازی،
هم‌رسا و سرگشوده همچون
که صدای سرنا بود.
من،
من همه او را شنيدم و
کلامش را.
منم!
الف و باء و اول و آخر.
برخيز و بخوان!
شتاب کن و بنويس!
بنويس و به جانبِ آن هفت‌خانه‌ی خاوران
برخيز.

برمی‌گردم
تا تکلم و آواز را نظاره کنم.
تنها
که هفت چراغدانِ مطلا
آنجاست.

من او را
رداپوش و زرينه‌ميان و بربسته
می‌بينم.
روی و موی او همه
همچون برف،
و ديدگانی برهنه
که همچون اخگری روشنند.

به ساق و بر ساعدی از سپيده و صيقل
ايستاده و آوازش
زلال و زنده و بسيار است،
همچون زبانِ رونده‌ی آبها،
يا که سرود نقره‌پاشِ چشمه و رود.
يک دست به هفت ستاره و
دهانی از شمشير،
چهره به چهره‌ی آفتاب،
تابيده به رخساره‌ها و سايه‌ها و آدميان.

وه که تماشای اين همه راز را
چشمی از ديدن من نيست.

و معجزتی
چنينش که ديده‌ام،
هم از پای
بی‌سر و بنشناخته می‌روم.

تا دستِ خويش گشود و
سخن‌های خويش:
اينک منم،
مترس!
اينک منم
که نخست و که آخرم.
زنده مرده‌ای از اکنون و
مرده زنده‌ای از آينده،
کليد باب و
خود
بابِ ديگری.
پس برخيز و بخوان!
شتاب کن و بنويس!
از هرچه که ديده‌ای
از هرچه که هستند
يا
هرچه
که بوده‌اند.
شتاب کن و بنويس!
از راز اين هر هفت ستاره در کف من،
يا که از اين هر هفت چراغِ مطلا.


شعر علی صالحی

۱۳۹۲ اسفند ۲۹, پنجشنبه

ریحانه

نوشته فاطي محمدي عزیز در مورد ریحانه جباری

ریحانه دختر هنرمندی که به دست مقتول، قاتل شناخته شد

آنروزها تو دانشکده به فکر هیچ دانشجو و استادی نمی رسید که تو دختر کوچولوی باهوش موفرفری، همانی که لای یونولیت ها و اسفنج های کارگاه عروسکی وول می خورد، همانی که با شیرین زبانی کودکانه خود قدرت خنداندن همکلاسی و استادی جدی را داشت، دختری با پیشانی بلند ی که نشان زندگی بلند و بختی سپید است، امروز چنان سیاه بخت است و اسیر کابوس زندگی، شب های سیاه خود را در کابوس با وحشت به صبح می رسانی، ودر هر انتظار تا رسیدن آن سپیده شوم، هزاران بار می میرد و دوباره زنده می شود.

سال 73 بود من و مادرت شعله هر دو درگیر پایان نامه دانشجویی بودیم، قرار ما بر این بود که پایان نامه عملی را مشترکا انجام دهیم، پروزه کارگردانی مادرت و پروژه بازیگری من، نمایشی که مادرت انتخاب کرده بود نمایش بلبل سرگشته از علی نصیریان بود، ما هر دو مادر بودیم و کودکانی در راه و کودکانی در بغل داشتیم، روزی در حالی که خسته بودم و غر می زدم به شعله گفتم " نگاه کن این دانشجوهای دیگه چه زود پایان نامه هایشان را کار می کنند و فارغ التحصیل می شوند و لی واحدهای ما دیر به دیر پاس می شه و پایان نامه ما سخت کار می شه" خندید و گفت آخه فاطی جان اینها که مثل ما بچه ندارند تا مشکلی داشته باشند، این ما هستیم تا از در خونه بیرون می ایم بچه هامون جیششون می گیره و یه پامون پای کهنه گرفتن بچه ها و شستن ان و گوهشونه و یه پای دیگه دانشگاه ، یادم رفت تا برات بگم که مادرت این وظیفه ان و گوه شستن و کهنه گرفتن را در دانشگاه هم بعهده داشت ، مادری که عشق به فرزند و عشق به هنر داشت.
تارا دخترم هنوز یادش می یاد که وقتی برای تمرین و صحبت برای نمایش، خونه ی شما جمع می شدیم تو و تارا که آن موقع یکسال ازت کوچکتر بود به پشت بام می رفتید یا ساعتها پشت در قایم می شدید تا جادوگری را که فکر می کردید روی پشت بام خانه شما زندگی می کنه، گیر بندازین، چه کسی فکر می کرد ریحانه با هوش و خوشبخت آنزمان نوه ارشد پدر بزرگ و مادربزرگ فرهنگی، گل سر سبد دایی و خاله، امروز نا امید اسیر سیاهچال دیو شده باشد.

ریحانه جان آنروزها من خیلی غمگین بودم و این مادرت بود که به من قدرت و جسارت بازی کردن و روی صحنه رفتن را می داد، این مادرت بود که غصه ی من، فاطی حامله و افسرده را می خورد، این مادرت بود که از خاله مهربانش که ماما بود خواست تا برایم بیمارستان برای زایمان ردیف کنه و خودش پسرم را علی گویان به دنیا بیاورد، پسری که بند ناف چند دور به گردنش گره خورده بود و اگر مادرت نبود و خاله اش، شاید پسر رعنا و رشید بیست ساله ام هم الان نبود.
اما امروز که تو، ریحانه جباری، دختر شعله پاکروان، بازیگر و کارگردان، محقق و مدرس تئاتر در پشت میله های زندان در نوبت مرگ کفتار اعدام نشسته ای چه می توانم به مادرت بگویم ، جز بغضی در گلو و اشکی حلقه زده در چشمانم.

                                           

روی سخنم با توست ، ریحانه جباری هنرمند، دختر بازیگر و بازیگوش! دختر کوچولوی دانشکده هنرهای زیبا، دختربچه ای که در 9 سالگی بر روی صحنه رفت تا نقش اصلی نمایش عروسکی "رویای شبانه" را درفستیوال بین المللی نمایش عروسکی تهران بازی کند. سخنم با بازیگر نقش دخترکی است که از تنهایی و شب می ترسید و در یکی از شبهایی که تنها بود و وحشتزده، ماه و ستاره ها به دیدنش می ایند و با رقص و سرود و صحبت به دخترک ثابت می کنند که شب ترسناک نیست. ریحانه جان این نمایش به کارگردانی مادرهنرمندت شعله پاکروان بود و منهم یکی از عروسک گردان ها، وقتی شعله گفت که بازیگر نقش دخترک نمایش تو هستی، من تعجب کردم، مگر می شود از کودکی نه ساله انتظار بازی در چنین نقش پر تحرک و سختی را داشت، تمرین ها بیشتر تو خونه ی شما بود، همه گروه جمع می شدیم،
و این تو بودی که با جدیت و دیسپلین یک هنرمند حرفه ای بازی می کردی ، می خواندی و با ماه و ستاره ها حرف می زدی و در نهایت اجرای موفقیت آمیز نمایش در فستیوال عروسکی با هنرنمایی تو و کارگردانی مادر نازنینت،
ریحانه جان حالا شب تو چگونه می گذرد، آیا در پشت ان میله های خاکستری، آیا در این بازی تیره و تارزندگی هم ماه و ستارگان به خوابت می آیندتا تو را از وحشت تیرگی شبانه برهانند،

روی سخنم با توست ریحانه جباری، بازیگر خردسال سریال های اقای اصغر فرهادی، برنده ی سرشناس اسکار، آیا آقای فرهادی که دل بر پیرمردی الزایمری می سوزاند، با خبر است که غنچه ناشکفته سریال هایش باز نشده در حال خشکیدن است.

ریحانه جان، چطور، قاضی های بی انصاف و دادستان های بیدادگر دلشان آمد که خانواده شریف تو را خانواده ای لاابالی بدانند، تویی که بیشتر افرادخانواده ات تا سه نسل دارای تحصیلات عالیه بودند، تویی که مادرت فقط به دلیل حامله بودنش، به دلیل شرم از شکم بزرگش، بر عکس من بی شرم هفت ماه حامله بر روی صحنه بازی کردم و سماع رقصیدم، هفت ماه تمرین نمایش بلبل سرگشته را تعطیل کرد.

بعضی وقتها از غصه خنده ام می گیرد که تو را در دادگاه سگ باز خواندند، تویی که در کوچه و محل می گشتی تا حیوانات زخمی را پیدا کنی ، به درمانگاه ببری و در خانه از آنها مراقبت کنی، کاری که اگر در مملکت اینور آبی می کردی،شاید به پاس دوست دار و حامی حیوانات بودن مدالی هم می گرفتی.

ریحانه جان، اما آن مرد، همان که با کاندوم و زور و داروی بیهوشی و پول آمد، هیچوقت نفهمید که دختری مثل افقی بسیار وسیعتر از همه خیال های او دارد، کاش آتش به رویاهایت نمی زد با خیال های باطلش.

ریحانه جان ، شاید ندانی که آدم های زیادی در دنیا هستند که دل نگران تو و دنبال نجات تو هستند،

۱۳۹۲ اسفند ۲۴, شنبه

رضا شاه بزرگ

رضا شاه بزرگ یعنی ایران



۲۴ اسفند،زادروز بزرگ مرد تاریخ ایران،رضا شاه بزرگ بر خاندان بزرگ پهلوی و تمامی عاشقان ایران فرخنده باد

زنده جاوید شد

زنده شد عیسی و برخواست از میان مردگان زنده جاوید شد، عیسی خداوند جهان رستاخیز مسیح بر همگان خجسته باد